Restylane Skinbooster Vital® i Restylane Skinbooster Vital™ Light stanowią nowoczesną i skuteczną alternatywę dla zabiegów mezoterapii niestabilizowanym kwasem hialuronowym. Dzięki wykorzystaniu innowacyjnej technologii NASHA (proces wytwarzania stosowany przy tworzeniu szeregu produktów leczniczych wykorzystujących unikalną formułę kwasu hialuronowego), uzyskano preparaty, pozwalające na powolny rozpad wiązań stabilizujących. To sprawia, że efekty zabiegów utrzymują się przez długi czas.

Umów wizytę teraz - do lekarza specjalizującego się w korekcji owalu twarzy i zmarszczek w naszym szpitalu

dr n.med. Grzegorz Mocny -spec. chirurg plastyczny

Wybierz specjalistę

 

Przebieg zabiegów

Zabieg opiera się na iniekcjach preparatu podskórnie za pomocą kaniuli lub bardzo cienkiej igły. W trakcie zabiegu pacjent poddany jest znieczuleniu miejscowemu. Zabieg trwa około 45-60 minut, a od razu po nim można powrócić do normalnego trybu życia. Po wprowadzeniu preparatu mogą pojawić się na skórze niewielkie siniaki, które znikają zazwyczaj w ciągu kilku dni. Zarówno Restylane Skinbooster Vital® i Restylane Skinbooster Vital™ Light stanowią naturalne rozwiązanie dla osób w każdym wieku, którym zależy na zdrowo i młodo wyglądającej skórze. Zaleca się wykonanie minimum 3 zabiegów Hydrobalans Skinbooster dla długotrwałego, optymalnego efektu. Każdy zabieg powinien następować w odstępie 2-4 tygodni. Dla lepszego i trwalszego efektu można serię powtarzać, co 4-6 miesięcy.

Działanie i efekty

Preparaty Restylane Skinbooster Vital® i Restylane Skinbooster Vital™ Light stymulują fibroblasty do wytwarzania nowego kolagenu, co przyczynia się do widocznej redukcji bruzd i zmarszczek. Dzięki zawartości kwasu hialuronowego, przywracają właściwy poziom nawilżenia skóry oraz wpływają pozytywnie na jej elastyczność, ujędrniając i rewitalizując.

Przeciwwskazania do zabiegów

Zabieg nie jest polecany osobom z cukrzycą, miejscowym zakażeniem skóry, skłonnością do bliznowców. Odradza się zabiegi te kobietom w ciąży oraz karmiącym piersią, jak i osobom z chorobami onkologicznymi, koagulologicznymi czy autoimmunoagresywnymi. Pacjenci z alergią na kwas hialuronowy bezwzględnie nie mogą skorzystać z zabiegu.

Dekolt przed i po zabiegach Hydrobalans Skinbooster preparatem Restylane Vital™ Light

Czas trwania zabiegu: 45 minut

Lipoliza to zabieg z zakresu medycyny estetycznej, polegający na niechirurgicznej liposukcji. Zabieg polega na wstrzykiwaniu preparatu zawierającego fosfatydylocholinę do tkanki tłuszczowej w określonej partii ciała. Substancja ta pozyskiwana z ziaren soi zawiera dezoksycholan, który powoduje rozbicie błon komórek tłuszczowych. Dzięki temu tkanka tłuszczowa w obrębie miejsca zabiegu zostaje zredukowana, co skutkuje korekcją kształtu oraz wygładzeniem danej partii ciała. Zabieg wykorzystywany jest coraz częściej w celu poprawy owalu twarzy i modelowaniu podbródka.

Szczegóły zabiegu

W obrębie podbródka wykonuje się kilkanaście wkłuć przy pomocy specjalnej, cienkiej igły. W ten sposób wprowadza się do tkanki tłuszczowej preparat, Celluform Plus. To środek, który został stworzony specjalnie na potrzeby lipolizy podbródka. W skład preparatu wchodzi roztwór kwasu deoksycholowego, który liftinguje skórę oraz rozpuszcza tłuszcz i wyciąg z arniki górskiej, który ma działanie antybakteryjne i łagodzące. Zabieg trwa około 30 minut.

Efekty

Po zabiegu może pojawić się tymczasowy obrzęk skóry, zaczerwienienie, uczucie ciepła czy świądu w okolicach miejsca zabiegu. Może także pojawić się ból i zasinienie. Jednak większość efektów niepożądanych utrzymuje się jedynie przez kilka dni po wykonaniu zabiegu (3-5 dni). Pacjentowi przez kilka następnych tygodni może towarzyszyć nadwrażliwość skóry w okolicy miejsca zabiegu, szczególnie przy ucisku i dotyku. Zaleca się, mimo to codzienny, kilkuminutowy masaż miejsca po zabiegu przez kolejne dwa tygodnie. Masowanie wrażliwej strefy ma zapewnić równomierny efekt. Dolegliwości pozabiegowe można zniwelować poprzez stosowanie leków przeciwbólowych lub antyhistaminowych.

Crystalys to wypełniacz na bazie hydroksyapatytu wapnia służący do poprawy objętości skóry oraz modelowania kształtu twarzy. Jego działanie polega na odbudowie struktury skóry oraz stymulacji produkcji naturalnego kolagenu – wypełniacza tkanek miękkich organizmu, odpowiedzialnego za sprężystość i jędrność skóry. Crystalys składa się z mikrosfer hydroksyapatytu wapnia, które tworzą rusztowanie podtrzymujące wzrost fibroblastów, co z kolei wytwarza złoża nowego kolagenu – naturalnego środka zwiększającego objętość w wybranych obszarach twarzy. Degradacja hydro- ksyapatytu wapnia jest równoczesna z odkładaniem neo-kolagenu w miejscu wstrzyknięcia. Dzięki takiemu działaniu, Crystalys zapewnia trwały, całkowicie naturalny i młodzieńczy wygląd.

Przebieg zabiegu

Bezpośrednio po podaniu preparatu za pomocą igły lub kaniuli otrzymujemy efekt wypełnienia i uniesienia tkanek. W kolejnych miesiącach dochodzi do stopniowej syntezy kolagenu co sprawia, że twarz nie tylko odzyskuje utraconą objętość, ale też znacząco poprawia się jakość skóry. Rezultaty zabiegu w zależności od ilości podanego preparatu utrzymują się od 1-2 lat. Czas zabiegu to 30-40 min.

Najczęściej zaraz po zabiegu można wrócić do codziennych czynności. U niektórych pacjentów może wystąpić miejscowe zaczerwienienie, obrzęk, bądź w przypadku uszkodzenia naczynia krwionośnego siniak.

Wskazania do zabiegu

• pogłębione fałdy marionetki
• pogłębione fałdy nosowo-wargowe
• promieniste zmarszczki wokół ust ( zmarszczki palacza)
• obniżone kąciki ust
• niewielkie blizny zanikowe w tym zmiany potrądzikowe
• powiększenie i modelowanie policzków
• powiększenie i modelowanie brody
• utrata owalu twarzy
• utrata jędrności skóry (twarz, dłonie)

Przeciwskazania do zabiegu

• ciąża i laktacja
• aktywne choroby autoimmunologiczne
• aktywne infekcje wirusowe (np. opryszczka)  i bakteryjne w obrębie okolicy poddawanej zabiegowi
• cukrzyca niewyrównana
• choroba nowotworowa w wywiadzie
• przyjmowanie leków rozrzedzających krew, np. aspiryna- p/wskazanie względne
• wcześniejsze zabiegi z użyciem wypełniaczy permanentnych (np. Aquamid, Sculptra)

Czas trwania zabiegu: 45 minut

Peeling medyczny to procedura polegająca na nałożeniu na skórę odpowiednio dobranej mieszaniny związków chemicznych w określonym stężeniu, co w efekcie powoduje usunięcie defektów kosmetycznych i/lub zmian chorobowych w obrębie naskórka i skóry właściwej. Substancje te przenikają w głąb skóry i mają wpływ na przebudowę kolagenu i elastyny, które są czynnikami podporowymi w skórze. Tym samym seria peelingów wpływa na odnowę naskórka oraz skóry, a także działa odmładzająco likwidując oznaki starzenia się skóry: przebarwienia, drobne zmarszczki i inne niedoskonałości.

Wskazania do peelingów chemicznych

1. Zmiany barwnikowe: piegi, ostuda, przebarwienia pozapalne, plamy soczewicowate
   2. Uszkodzenia słoneczne: rogowacenie słoneczne
   3. Uszkodzenia związane z wiekiem: zmarszczki, utrata jędrności skóry
   4. Blizny
   5. Trądzik zaskórnikowy, grudkowo - krostkowy
   6. Rozstępy skórne
   7. Zaburzenia rogowacenia: suchość skóry, rogowacenie przymieszkowe

Przeciwwskazania

Ekspozycja skóry na słońce (bardzo słoneczne lato), alergie skórne, aktywna opryszczka, skłonność do powstawania bliznowców, stan po zabiegu chirurgicznym w obrębie twarzy (do 2 miesięcy), ciąża, karmienie piersią, liczne znamiona melanocytowe, liczne teleangiektazje, stan po krioterapii (do 6 miesięcy), choroby autoimmunologiczne (kolagenozy, pęcherzyce), skóra podrażniona, uszkodzona (nadżerki, przeczosy, otarcia), doustna terapia pochodnymi wit. A -wymagana co najmniej półroczna przerwa.

Enerpeel PA

Czas trwania - 30 min

Peeling silnie złuszczający oparty na kwasie pirogronowym 50%. Bardzo dobrze odblokowuje pory, wyraźnie redukuje łojotok i zapobiega tworzeniu się stanów zapalnych. Doskonale sprawdza się w terapii trądziku. Enerpeel PA ma również działanie antybakteryjne oraz stymuluje produkcję kolagenu na poziomie skóry właściwej. Peeling polecany jest zarówno dla osób z cerą tłustą, trądzikową jak i przesuszoną.

Enerpeel SA

Czas trwania - 30 min

Peeling oparty na działaniu kwasu salicylowego. Pobudza odnowę komórkową skóry, poprawia jej napięcie oraz usuwa małe zmarszczki. Ma silne właściwości złuszczające, odblokowuje ujścia gruczołów łojowych, działa przeciwzapalnie i antybakteryjnie. Usuwa również przerośniętą warstwę rogową. Zalecany przy terapii trądziku pospolitego, trądziku młodzieńczego oraz jako zabieg przygotowujący do mikrodermabrazji.

Enerpeel JR (Roztwór Jessnera)

czas trwania - 30 min

Peeling zawierający kwasy: 15% kwas salicylowy, 20% kwas mlekowy oraz 14% rezorcynę. Do efektów jego działania zalicza się przede wszystkim wygładzenie średniogłębokich i głębokich zmarszczek, wyrównanie kolorytu skóry, przeciwdziałanie lekkiemu i umiarkowanemu rogowaceniu słonecznemu. Zastosowanie znajduje również w terapii trądziku ze względu na silne działanie przeciwzapalne i ograniczające łojotok.

PQ AGE Evolution

czas trwania - 30 min

Innowacyjny peeling do liftingu i rewitalizacji. Przeznaczony jest dla osób, które w szybki i bezbolesny sposób chcą  pozbyć się drobnych zmarszczek oraz odmłodzić i ujędrnić skórę. Zabieg odpowiedni dla osób o skórze wrażliwej, które chciałyby ją zrewitalizować i zregenerować  bez inwazyjnych zabiegów o długim czasie rekonwalescencji.

Głównymi składnikami peelingu są od lat cenione w dermatologii substancje, które zostały połączone w jeden skuteczny i silny związek.

• TCA 34% – środek złuszczający, stymuluje skórę właściwą, głównie fibroblasty i kolagen
• Kwas kojowy – doskonały przy leczeniu plam pigmentacyjnych, posiada bardzo dobre właściwości antybakteryjne, przeciwgrzybiczne, przeciwutleniające
• Nadtlenek mocznika – posiada właściwości silnie rozjaśniające, dzięki utlenianiu związków organicznych
• Koenzym Q10 – to substancja niezbędna do funkcjonowania każdej komórki. Bierze udział w procesie wytwarzania energii w komórkach, poprawia ich dotlenienie, chroni przed wolnymi rodnikami.

Tak unikalne połączenie składników powoduje brak podrażnień, przy doskonałych efektach odmładzających.

Retises CT (Yellow Peel)

czas trwania - 20 min

Retises CT Yellow Peel to peeling złożony, który oddziaływuje na różne, nawet najgłębsze, warstwy skóry. Preparat oparty jest o dobroczynne działanie stężonego, czystego retinolu, retinylu oraz witaminy C. Peeling z retinolem przywraca twarzy młodzieńczy wygląd dzięki swojemu działaniu depigmentacyjnemu, złuszczającemu, odświeżającemu oraz regeneracyjnemu. Intensywność działania Retises CT można dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta oraz stanu jego skóry.

Retises CT Yellow Peel to unikalna kombinacja trzech składników aktywnych:

• retinol oraz retinyl (witamina A) – odżywiają skórę, działają przeciwzmarszczkowo oraz zmniejszają głębokość zmarszczek już istniejących, wpływają na poprawę kolorytu oraz niwelują efekty fotostarzenia skóry;
• witamina C – ma działanie antyoksydacyjne, przyspiesza syntezę kolagenu oraz elastyny, wpływa na wygładzenie skóry oraz rozświetla ją;
• witamina B3 – pobudza syntezę kolagenu i zwiększa produkcję ceramidów, wpływa również pozytywnie na nawilżenie skóry i poprawę jej elastyczności, a dodatkowo rozjaśnia przebarwienia posłoneczne.

Podczas zabiegu z peelingiem retinolowym złuszcza się martwy naskórek i pobudza skórę do regeneracji. W jego wyniku cera odzyskuje zdrowy wygląd, blask i jednolity koloryt. Dodatkowo zwiększa się jej grubość oraz staje się ona odżywiona i prawidłowo nawilżona.

Wskazania do zabiegu

• widoczne oznaki starzenia się oraz fotostarzenie,
• hiperpigmentacja,
• melasma,
• trądzik zaskórnikowy
• skóra pozbawiona blasku, szara, matowa, wiotka i przesuszona.

Przebieg zabiegu Retises CT

Retises CT to zabieg dwuetapowy. Najpierw na twarz pacjenta podaje się ampułkę z witaminą C, a następnie wmasowuje się preparat z retinolem, który powinien pozostać na skórze przez około 10 godzin, zgodnie z zaleceniami osoby przeprowadzającej zabieg. Po upływie tego czasu można go zmyć za pomocą przegotowanej wody. Po zabiegu peelingu z retinolem zalecane jest stosowanie preparatów łagodzących oraz natłuszczających. Złuszczanie rozpoczyna się zwykle dzień po zabiegu i trwa około czterech dni. Cała kuracja obejmuje zwykle serię 4 zabiegów, które w zależności od indywidualnych predyspozycji pacjenta są powtarzane w odstępach 2-4 tygodni.

Efekty zabiegu Retises CT

• rozświetlona, rozjaśniona i wolna od przebarwień skóra,
• zwężenie porów,
• wygładzenie skóry oraz jej zagęszczenie,
• głęboka regeneracja,
• spłycenie zmarszczek,
• poprawa owalu twarzy i lekkie uniesienie powiek,
• usunięcie zrogowaciałych komórek.

Kwas hialuronowy utrzymuje w skórze prawidłowy poziom nawilżenia i jędrności. Z czasem w wyniku procesu starzenia, zmniejsza się zawartość kwasu hialuronowego w skórze, co skutkuje zwiotczeniem, zmarszczkami, utratą sprężystości czy wysuszeniem skóry. Dzięki zabiegom z użyciem kwasu hialuronowego możliwa jest poprawa poziomu nawilżenia skóry, jej wygładzenie, nadanie objętości, modelowanie konturów twarzy czy zredukowanie zmarszczek. Dodatkowo, uzupełnienie niedoboru kwasu hialuronowego pozwala na przyspieszenie procesów regeneracyjnych skóry.

Umów wizytę teraz - do lekarza wykonującego zabiegi z użyciem wypełniaczy (wypełniacze z hialuronianem) w naszym szpitalu

dr n.med. Grzegorz Mocny -spec. chirurg plastyczny

Wybierz specjalistę

 

Przebieg zabiegu

Preparaty z kwasem hialuronowym, które wykorzystuje się do redukcji zmarszczek, mają postać żelu. Wprowadza się go pod skórę w linię zmarszczki za pomocą cienkich igieł. Preparat szybko wiążę wodę i powiększa swoją objętość, dzięki czemu wygładza miejscowo zmarszczki. Zabieg trwa około 45 - 60 minut i może towarzyszyć mu tymczasowe uczucie dyskomfortu czy bólu. 

Zalecenia pozabiegowe

W ramach profilaktyki i utrwalenia efektów zabiegu, na jak najdłużej, zaleca się po wykonaniu kuracji dostarczanie organizmowi dziennie ok. 2 litrów wody i unikanie wysokich temperatur (np. sauna czy solarium).

Przeciwwskazania

Zabieg odradza się kobietom w ciąży, karmiącym piersią. Nie zaleca się go także osobom chorującym na zapalenie skóry, choroby nowotworowe i o podłożu autoimmunologicznym. Z zabiegu powinny zrezygnować również osoby ze skłonnością do blizn przerostowych czy cierpiące na nadwrażliwość na kwas hialuronowy.

Efekt zabiegów z użyciem kwasu hialuronowego

Efekty zabiegów z użyciem kwasu hialuronowego są widoczne natychmiastowo, lecz nie są stałe. W celu utrzymania efektów należy zabieg powtarzać regularnie, gdyż po około 9-12 miesiącach pozytywne efekty zaczynają stopniowo ustępować. Z czasem preparat z kwasem hialuronowym zostaje całkowicie wchłonięty.

Czas trwania zabiegu: 45 - 60 minut

Serce stanowi najważniejszy narząd w ludzkim ciele, będąc jego centrum i odpowiadając za najistotniejsze funkcje organizmu. Jednak nawet serce podatne jest na wiele różnych chorób, zwanych ogólnie patologiami serca. Kardiomiopatie stanowią grupę chorób mięśnia sercowego, które są powodowane przez różne czynniki, ale prowadzą zgodnie do nieprawidłowości w budowie i funkcjonowaniu serca. Towarzyszyć im mogą zmiany lub dysfunkcje w obrębie osierdzia, wsierdzia czy innych narządów. W efekcie kardiomiopatii dochodzi do pozbawienia organizmu prawidłowo utlenowanej krwi, co prowadzić może w najgorszym przypadku do zgonu. Wyróżnia się według klasyfikacji WHO z 1995 roku pięć podstawowych grup kardiomiopatii, z czego każda grupa może przyjmować dwie postaci choroby - uwarunkowaną genetycznie (rodzinne) lub nieuwarunkowane genetycznie (idiopatyczne - o nieznanym podłożu lub nabyte). Z kolei American Heart Association w 2006 roku stworzyło bardziej szczegółową klasyfikację, obejmującą dziesięć poszczególnych grup kardiomiopatii.

Umów wizytę teraz - do kardiologa przyjmującego w naszym szpitalu

lek. Anna Zimmer-Kałamacka - spec. kardiolog, chorób wewnętrznych

Wybierz specjalistę

dr n. med. Beata Róg - spec. kardiolog, chorób wewnętrznych

Wybierz specjalistę

 

Objawy

Patologie serca w wielu przypadkach na początku rozwoju nie gwarantują widocznych objawów, a niektóre odmiany kardiomiopatii mogą postępować przez dłuższy czas bezobjawowo. Jednak w momencie zaawansowanego rozwoju choroby występować będą przesłanki świadczące o niewydolności serca. Pacjent będzie odczuwał ogólne osłabienie organizmu i zmęczenie. Mogą pojawić się zawroty głowy, duszności, a z czasem częste omdlenia. Częstymi objawami są również obrzęk stóp, męczący kaszel oraz wysokie ciśnienie tętnicze krwi. W chorego z czasem pojawia się także ból w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu serca oraz migotanie przedsionków. Jednak objawy w zależności od występującego rodzaju patologii mogą być odmienne i nie występować łącznie w zbliżonym czasie.

Przyczyny wystąpienia schorzenia 

Patologie serca mogą wystąpić u osób w każdym wieku, ale najbardziej narażone są na nie osoby po czterdziestym roku życia. W największej grupie ryzyka znajdują się w pierwszej kolejności osoby, u których patologie serca występują w rodzinie oraz cierpiące na mutacje genetyczne, zaburzenia immunologiczne, choroby układowe, niedokrwienność serca, a także borykające się z problemem alkoholizmu i chorobami związanymi z ciśnieniem krwi. Choroba dotyka często także osoby przyjmujące specyficzne leki, które skutkować mogą zaburzeniami bicia serca, powikłaniami czy nawet zawałem. Do czynników ryzyka wpisuje się również cukrzycę, otyłość, anyloidozę czy sarkoidozę.

Rozpoznanie/Diagnostyka

Patologie serca są najczęściej nieproste do rozpoznania, szczególnie w przypadku tych rzadko występujących odmian. Wymagane są liczne odpowiednie badania w celu postawienia diagnozy. Kardiomiopatie diagnozuje się na podstawie przede wszystkim elektrokardiogramu
i echokardiografii serca. Badanie EKG pozwala na wykrycie zmian załamków
T w odprowadzeniach znad prawej komory oraz poszerzenia zespołu QRS. Wykonuje się dla rzetelnego wyniku 24-godzinny zapis EKG (Holter) czytaj więcej, a także próbę wysiłkową lub scyntygrafię perfuzyjną mięśnia sercowego czytaj więcej. Z kolei echokardiografia pozwala na stwierdzenie powiększenia jamy prawej komory serca, zaburzeń kurczliwości tej komory i stanu włókien mięśnia sercowego. Dodatkowo wykonywane są rezonans magnetyczny dla bardziej szczegółowego obrazu włókien i prawej komory oraz
w niektórych przypadkach biopsja mięśnia sercowego dla potwierdzenia utraty prawidłowych komórek mięśnia sercowego i zwiększenia ilości tkanki włóknistej oraz tłuszczowej. Jednak biopsja wykonywana jest niezwykle rzadko ze względu na niską czułość badania.

Podział kardiomiopatii 

• Kardiomiopatia rozstrzeniowa (zastoinowa)

W przypadku kardiomiopatii zastoinowej następuje poszerzenie lub inaczej rozstrzeń jednej, bądź obydwu komór serca. Najczęściej jest to lewa komora. Towarzyszy temu pogorszenie czynności skurczowej i włóknienie tkanki mięśniowej poprzecznie-prążkowanej, która buduje serce. Dodatkowo, pojawia się zwłóknienie śródmiąższowe i okołonaczyniowe oraz ścieńczenie ścian jam serca (szczególnie komór). Schorzenie w większości przypadków występuje, gdy mięsień sercowy jest słaby na tyle, że nie jest w stanie poprawnie pompować krwi. Choroba przyjmuje postać rozległej i w dużej mierze stanowi chorobę dziedziczną (około 25% chorych). Może być także powodowana przez chorobę niedokrwienną serca,
a w przypadku formy nabytej przez niedobory pokarmowe, zaburzenia hormonalne czy stosowanie leków uszkadzających mięsień sercowy (np. chemioterapeutyki).

• Kardiomiopatia przerostowa

Ten rodzaj kardiomiopatii dla ponad połowy przypadków wynika z uwarunkowań genetycznych lub mutacji genów kodujących łańcuch ciężki β-miozyny (MYH7) i białko typu C wiążące miozynę (MYBPC3). Kardiomiopatia przerostowa rozwija się najczęściej w wyniku chorób powodujących przerost mięśnia sercowego (np. skrobiawica, amyloidoza), długotrwałego nadciśnienia, cukrzycy, tarczycy lub po prostu procesu starzenia. Ten najczęściej spotykany rodzaj kardiomiopatii charakteryzuje się asymetrycznym przerostem lewej komory w wyniku pogrubienia ściany lewej komory mięśnia sercowego oraz zwężenia drogi odpływu. W efekcie włókna mięśniowe poprzecznie-prążkowane sercowe zagęszczają się, co uniemożliwia prawidłowy przepływ krwi.

• Kardiomiopatia restrykcyjna

Typ kardiomiopatii, który występuje najrzadziej ze wszystkich pięciu grup podstawowych. Schorzenie może rozwinąć się w efekcie powstałej blizny po transplantacji serca lub w wyniku choroby, jak np. świnka. Kardiomiopatia restrykcyjna charakteryzuje się sztywnieniem komór serca, przez co włókna tracą na elastyczności i nie są w stanie właściwie się rozciągać, by napełnić krwią odpowiednio jamy serca.

• Arytmogenna kardiomiopatia prawokomorowa

Niezwykle rzadka grupa przypadłości, mająca uwarunkowania genetyczne. Choroba najczęściej występuje rodzinnie i jest dziedziczna w sposób autosomalnie dominujący. Polega na postępującym zaniku komórek mięśnia sercowego, które zostają zastąpione tkanką łączną
i tłuszczową. Zanik kardiomiocytów rozpoczyna się w warstwie podwsierdziowej prawej komory serca, a następnie postępuje w kierunku wsierdzia. Może prowadzić do zajęcia lewej komory (u ok. 50% przypadków), jak i do zajęcia przegrody międzykomorowej (u ok. 20% przypadków). Najczęstsze mutacje odpowiedzialne za występowanie ARVC dotyczą genów kodujących białka połączeń międzykomórkowych (desmosomów). Choroba w wielu przypadkach prowadzi do występowania arytmii serca. Arytmogenna kardiomiopatia znana jest jako choroba młodych sportowców, gdyż powoduje nagłą śmierć sercową u wielu z nich, a jej objawy wywoływać może wysiłek fizyczny. Pojawiają się wtedy m.in. duszność, utrata przytomności, napady kołatania serca. ARVC jednak przez długi okres jest w stanie rozwijać się bezobjawowo.

• Kardiomiopatie niesklasyfikowane:
• Kardiomiopatia połogowa (okołoporodowa)

Występuje najczęściej pod koniec lub niedługo po zakończeniu ciąży. Kardiomiopatia połogowa to rzadki typ, który pojawia się w okresie ostatniego miesiąca ciąży lub w ciągu pięciu miesięcy od jej zakończenia w rezultacie osłabionego mięśnia sercowego. Stanowi wywoływaną przez czynniki pochodzenia naczyniowego
i hormonalnego odmianę kardiomiopatii rozstrzeniowej. Choroba przyjmuję postać niewydolności lewokomorowej, która stanowi zagrożenie dla życia pacjenta. Kobietom cierpiącym na schorzenie odradza się karminie piersią ze względu na obecność prolaktyny - podaje się im leki hamujące jej wydzielanie oraz ograniczające laktację. Ma to na celu zniwelowanie uszkodzenia mięśnia sercowego.

• Kardiomiopatia alkoholowa

Rozwija się w wyniku spożywania dużej ilości alkoholu przez długi okres czasu - najczęściej stanowi następstwo choroby alkoholowej. W efekcie serce jest osłabione na tyle, że nie jest w stanie poprawnie pompować krwi. Dochodzi do powiększenia mięśnia sercowego. Z tego powodu kadiomiopatia alkoholowa jest odmianą rozstrzeniowej kardiomiopatii.

• Kardiomiopatia metaboliczna

Powstaje w wyniku zaburzeń hormonalnych, jak tarczyca, cukrzyca, akromegalia czy niewydolność kory nadnerczy, a także w efekcie chorób spichrzeniowych. Tego typu przypadłości powodują zaleganie w obrębie mięśnia sercowego amyloidów - rodzaju patologicznych białek o odmiennej strukturze.

• Kardiomiopatia wywołana stresem (takotsubo)

Najczęściej występuje w wyniku tragicznych przeżyć, jak śmierć partnera/ki lub przy nasilonym stresie psychicznym (np. rozwód). Swoją potoczną nazwę - zespół złamanego serca - zawdzięcza występowaniu często u osób, które przeżyły zawód miłosny lub nieszczęśliwą miłość. Pojawia się nagle i równie szybko ustępuje, ale wywołuje zaburzenia w funkcjonowaniu lewej komory serca.

Leczenie

Patologie serca stanowią grupą chorób, które nie są w pełni uleczalne. Leczenie ma na celu przede wszystkim zniwelowanie dolegliwości i zabezpieczenie życia pacjenta.
W pierwszej kolejności zaleca się choremu zmiany w stylu życia i prowadzenie aktywnego trybu, choć należy pamiętać, że osoby z chorobami serca nie mogą nadmiernie się nadwyrężać fizycznie. Wśród leków stosowanych w leczeniu kardiomiopatii znajdują się preparaty moczopędne, leki z grupy β-blokerów oraz suplementy z wysoką zawartością potasu. W wielu przypadkach wszczepia się choremu rozrusznik serca dla usprawnienia jego funkcjonowania,
a w skrajnych przypadkach wykonuje operację przeszczepu serca. Leczenie uzależnione jest od poziomu uszkodzenia mięśnia sercowego oraz symptomów towarzyszących chorobie.

ŹRÓDŁA

• Bennett R.G., Haqqani H.M., Berruezo A. et al Arrhythmogenic cardiomyopathy in 2018-2019: ARVC/ALVC or Both? Heart Lung Circ. 2019; 28 (1): 164-177
• Beręsewicz A. (red.). Patofizjologia niewydolności serca. Warszawa 2010. Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego.
• Brieler J. MD., Bredden M.A., Tucker J.  Cardiomyopathy: an overview. 96 (10). Am Fam Physician, 2017, s. 640-646.
• Cunningham F., Byrne J., Nelson D. Peripartum cardiomyopathy. 133 (1). Obstet Gynecol, 2019, s. 167–179.
• Douglas P., i in. Braunwald's Heart Disease. Elsevier Inc. ​
• Elliot PM, Poloniecki J, Dickie S. Sudden death in hypertrophic cardiomyopathy: identification of high risk patients. Journal of the American College of Cardiology. (36) 7, 2000, s. 2212-2218.
• Elliott P., Andersson B., Arbustini E. Klasyfikacja kardiomiopatii. 66. Stanowisko Grupy Roboczej Chorób Mięśnia Sercowego i Osierdzia Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego Kardiol Pol, 2008, s. 533-540.
• Gładysz J. Arytmogenna kardiomiopatia prawej komory - postępowanie diagnostyczne krok po kroku. (2). Państwowa Medyczna Wyższa Szkoła Zawodowa w Opolu Puls Uczelni, 2015, s. 12-17.
• Kwiatkowska J., Potaż P., Wałdoch A. Rodzinna kardiomiopatia rozstrzeniowa (DCM): problemy diagnostyczne, terapeutyczne i społeczne. 10 (33). suppl. 32. Standardy Med. 2008, s. 122-128.
• Lindley K.J., Verma A.K., Blauwet L.A. Peripartum cardiomyopathy: progress in understanding the etiology, management, and prognosis. 15 (1). Heart Fail Clin, 2019, s. 29-39.
• Maron B.J., i in. ACC/ESC clinical expert consensus document on hypertrophic cardiomyopathy: a report of the American College of Cardiology Task Force on Clinical Expert Consensus Documents and the European Society of Cardiology Committee for Practice Guidelines Journal of the American College of Cardiology. 42, 2003, s. 1687-1713.
• Maron BJ, i in. Contemporary definitions and classification of the cardiomyopathies: an American Heart Association Scientific Statement from the Council on Clinical Cardiology, Heart Failure and Transplantation Committee; Quality of Care and Outcomes Research and Functional Genomics and Translational Biology Interdisciplinary Working Groups; and Council on Epidemiology and Prevention. „Circulation”. 113. 14, 2006, s. 1807-1816.
• Szczeklik A. (red.). Choroby wewnętrzne. Przyczyny, rozpoznanie i leczenie, tom I. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005, s. 288-296.
• Thiene G., Corrado D., Basso C. Arrhythmogenic right ventricular cardiomyopathy/dysplasia. „Orphanet J Rare Dis”. 2, 2008, s. 45.