Wśród czynników predysponujących do wystąpienia złamania szyjki kości udowej, wyróżnia się:

• osteoporozę i osteopenię,
• wiek i płeć pacjenta (złamania szyjki kości udowej są domeną osób starszych i częściej dotykają kobiet niż mężczyzn, co wynika z zaburzeń hormonalnych w okresie menopauzy, które wpływają niekorzystnie na stan kośćca),
• choroby nowotworowe (nowotwory kości),
• wrodzoną kruchość/łamliwość kości,
• zaburzenia w obrębie gospodarki hormonalnej,
• przyjmowanie leków sterydowych przeciwzapalnych,
• nieprawidłowe odżywianie się,
• brak regularnej aktywności fizycznej.

Wybór metody leczenia operacyjnego uzależniony jest od typu złamania, rozległości urazu, wieku oraz aktywności pacjenta. W zależności od tych czynników wykonuje się:

• zespolenie złamanych fragmentów kostnych, z wykorzystaniem śrub lub gwoździ,
• repozycję i stabilizację wewnętrzną z wykorzystaniem dynamicznej śruby biodrowej (dynamic hip screw – DHS),
• endprotezoplastykę, czyli wymianę uszkodzonego fragmentu kości udowej na sztuczny element. Endoproteza może być częściowa (wymiana jednego członu stawu) lub całościowa (wymiana obu członów stawu).