Mielografia MR jest to nieinwazyjna metoda uwidocznienia przestrzeni podpajęczynówkowej kanału kręgowego oparta jest na sekwencjach silnie T2 zależnych, uzyskiwanych metodą dwu- (2D) lub trójwymiarową (3D), która służy ocenie zaawansowania zmian chorobowych w obrębie kanału kręgowego, rdzenia kręgowego i płynu mózgowo- rdzeniowego. Badanie w sposób bezpieczny dla pacjenta pozwala na uwidocznienie przestrzeni płynowych kręgosłupa, zwiększa w sposób istotny czułość konwencjonalnego badania MR, zwłaszcza w aspekcie oceny ucisku korzeni nerwowych, co jest szczególnie ważne przy podejmowaniu decyzji dotyczących sposobu postępowania terapeutycznego. Mielografia MR w większości przypadków diagnostycznych pozwala na zastąpienie konwencjonalnej mielografii.

• podobna czułość w wizualizacji w porównaniu z konwencjonalną mielografią,
• metoda całkowicie nieinwazyjna i przyjazna dla pacjenta,
• nie ma skutków ubocznych związanych z niepożądaną reakcją na kontrast dooponowy, takich jak zapalenie pajęczynówki,
• krótki czas obrazowania,
• brak ekspozycji pacjenta na promieniowanie jonizujące.

Głównymi patologiami ośrodkowego układu nerwowego i kanału kręgowego diagnozowanymi przy wykorzystaniu mielografii MR są:

• wady wrodzone kręgosłupa,
• wady rozwojowe ośrodkowego układu nerwowego,
• przepukliny krążków międzykręgowych,
• adhezyjne zapalenie pajęczynówki,
• choroby nowotworowe i guzy rdzenia kręgowego i kanału kregowego oraz ocena stopnia złośliwości procesów nowotworowych,
• schorzenia zapalne ośrodkowego układu nerwowego: wirusowe, bakteryjne, grzybicze i pasożytnicze,
• zwężenie zwyrodnieniowe kręgosłupa (stenozy kanału kręgowego);
• anomalie i wady naczyń ośrodkowego układu nerwowego – tętniaki, kręgowe malformacje naczyniowe,
• diagnostyka zmian niedokrwiennych mózgu i rdzenia kręgowego,
• choroby demielinizacyjne, zmiany zwyrodnieniowe i degeneracyjne ośrodkowego układu nerwowego.