Szpital Dworska - bark - Szpital Dworska

ZADZWOŃ DO NAS - 12 352 25 25

Artroskopia barku

Artroskopia barku to sposób wykonania zabiegu operacyjnego polegający na wziernikowaniu okolic stawu barkowego. Operator wykonuje minimalne nacięcia, przez które wprowadza kamerę (artroskop) oraz narzędzia chirurgiczne. Artroskopiaumożliwiaskuteczne leczenie wielu schorzeń i urazów barku, np. ciasnoty podbarkowej, uszkodzeń stożka rotatorów czy niestabilności stawu ramiennego i barkowo-obojczykowego. Artroskopia jest zabiegiem małoinwazyjnym, dzięki czemu pacjent wychodzi ze szpitala już następnego dnia po operacji.

Kiedy ból stawu barkowego jest wskazaniem do artroskopii?

Przed kwalifikacją do operacji ból barku powinien być dokładnie zdiagnozowany przez ortopedę. Testy kliniczne oraz badania obrazowe pozwalają na określenie stopnia zaawansowania zmian zwyrodnieniowych i/lub rozległości uszkodzeń barku. Zabieg operacyjny wykonuje się, jeśli stwierdzone zmiany utrudniają aktywność sportową lub zawodową, nie poddają się leczeniu rehabilitacyjnemu bądźuraz barku można wyleczyć tylko operacyjnie. Planując leczenie, lekarz bierze pod uwagę także oczekiwania pacjenta co do poziomu sprawności barku oraz gotowość do podjęcia rehabilitacji po zabiegu.

Ile trwa rehabilitacja po artroskopii barku?

Czas rehabilitacji po artroskopii barku jest uzależniony od rozległości uszkodzeń barku,rodzaju procedur wykonywanych w trakcie artroskopii oraz poziomu aktywności pacjenta. Drobne naprawy struktur barku wiążą się z kilkoma tygodniami usprawniania, inne bardziej rozległe zabiegi wymagają regularnego uczestnictwa w rehabilitacji nawet przez kilka miesięcy. Warto zaznaczyć, że okres rekonwalescencji jest zawsze krótszy w porównaniu do operacji barku przeprowadzanych na otwarto.

Operacja stożka rotatorów

Co to jest stożek rotatorów?

Stożek rotatorów, zwany tez kapturem lub pierścieniem rotatorów to grupa mięśni otaczających głowę kości ramiennej. Odpowiadają one za stabilizację kości ramiennej w panewce łopatki oraz za ruchy w stawie ramiennym (głównie ruchy odwiedzenia i rotacje).

Jak dochodzi do uszkodzenia stożka rotatorów?

Do uszkodzenia ścięgna dochodzi często wskutek upadku na wyprostowaną kończynę lub podczas dźwigania ciężkiego przedmiotu przy jednoczesnej rotacji ramienia. Na uszkodzenie ścięgna stożka rotatorów narażone są również osoby czynnie uprawiające sport (zwłaszcza te dyscypliny, które wymagają częstego unoszenia rąk, np. siatkówka) oraz osoby wykonujące pracę fizyczną, wymagającą częstego powtarzania tych samych ruchów, powodujących mikrourazy i przeciążenia w obrębie ścięgien stożka rotatorów.

Jakie są objawy uszkodzenia ścięgien stożka rotatorów?

Pacjenci odczuwają spadek siły mięśniowej oraz ból, określany często jako kłujący, pojawiający się w okolicy górnej części barku, czasami promieniujący w dół, aż do przedramienia. Ból może pojawiać się również w stanie spoczynku – np. podczas snu. Pacjenci mogą mieć trudności z poruszaniem kończyną, zwłaszcza z uniesieniem ramienia do boku.

Kiedy konieczna jest operacja stożka mięśni rotatorów?

Do operacji kwalifikowani są zwykle pacjenci, u których leczenie zachowawcze nie przyniosło efektów a także osoby aktywne sportowo, u których uszkodzenie stożka rotatorów jest efektem ostrego urazu. Zabieg operacyjny jest wskazany również w sytuacji, gdy uszkodzenia są na tyle rozległe, że uniemożliwiają normalne funkcjonowanie i mogą przyczynić się do powstania wtórnych zmian przeciążeniowych barku.

Na czym polega operacja stożka rotatorów?

Operacja stożka rotatorów polega najczęściej na zszyciu - przy pomocy specjalnych kotwic i szwów - ścięgien w ich anatomicznym ułożeniu.
Zabieg może obejmowac metody:

klasycznej (otwartej) rekonstrukcji stożka rotatorów
małoinwazyjnej operacji stożka rotatorów - zabieg typu mini-open
artroskopowego usunięcia zwapnień stożka rotatorów
artroskopowej rekonstrukcji stożka rotatorów

Leczenie niestabilności stawu ramiennego

Na czym polega zwichnięcie stawu ramiennego?

Niestabilność stawu ramiennego to stan, w którym głowa kości ramiennej zostaje przemieszczona względem panewki stawowej. Nawracające wyślizgiwanie się głowy kości ramiennej z panewki nazywane jest przewlekłą niestabilnością stawu ramiennego.

Jakie są objawy wybitego barku (zwichnięcia stawu ramiennego)?

Objawem zwichnięcia w stawie ramiennym jest kłujący i ostry ból okolicy barku. Osoby ze zwichniętym stawem ramiennym mają problemy z poruszaniem ramieniem, często można zaobserwować zniekształcenie obrysu w okolicy barku. Dokładną diagnostykę urazu powinien przeprowadzić lekarz ortopeda.

Jak wygląda leczenie wybitego barku (zwichniętego stawu ramiennego)?

Po zwichnięciu stawu ramiennego, w większości przypadków podejmuje się leczenie zachowawcze. Gdy zwichnięciu towarzyszą poważne uszkodzenia obrąbka stawowego i/lub panewki łopatki, konieczne jest podjęcie leczenia operacyjnego. Ostateczną decyzję co do wyboru leczenia podejmuje lekarz ortopeda.

Kiedy konieczna jest operacja wybitego barku (zwichniętego stawu ramiennego)?

W przypadku uszkodzenia obrąbka panewki konieczne jest zastosowanie leczenia operacyjnego. Operacja jest konieczna również jeśli uszkodzenia są rozległe lub zwichnięcie ma charakter nawykowy.

Na czym polega leczenie operacyjne niestabilności stawu ramiennego?

Celem operacji jest przymocowanie na powrót obrąbka panewki w jego anatomicznym miejscu. W zależności od rodzaju urazu, warunków anatomicznych i stopnia uszkodzenia obrąbka operację można przeprowadzić artroskopowo lub z klasycznym otwarciem stawu.

Jak długo trwa rehabilitacja po operacyjnym leczeniu niestabilności stawu ramiennego?

Powrót do pełnej sprawności następuje w okresie od 6 do 9 miesięcy od operacji.

Leczenie zespołu trzaskającej łopatki

O czym może świadczyć ból i przeskakiwanie w łopatce?

Objawy obejmujące ból, uczucie przeskakiwania łopatki oraz obecność słyszalnych trzasków podczas poruszania barkiem mogą świadczyć o tzw. zespole trzaskającej łopatki. Przyczyną schorzenia są zmiany strukturalne prowadzące do mechanicznego konfliktu tkanek kostnych lub miękkich leżących pod łopatką. Dolegliwości bólowe pod łopatką bez uczucia przeskakiwania mogą być związane ze stanem zapalnym kaletek podłopatkowych. Celem ustalenia przyczyny dolegliwości należy udać się do ortopedy, który wykona szczegółowe badanie kliniczne oraz zleci dodatkowe badania obrazowe. Wczesne rozpoznanie i rozpoczęcie leczenia zespołu trzaskającej łopatki jest bardzo ważne – zignorowanie objawów może prowadzić do progresu zmian strukturalnych, które mogą być leczone jedynie operacyjnie.

Na czym polega rehabilitacja w zespole trzaskającej łopatki?

Głównym celem rehabilitacji jest przywrócenie prawidłowych wzorców ruchowych łopatki, które nie będą powodować przeciążeń tkanek leżących w okolicy podłopatkowej. Pierwszy etap fizjoterapii obejmuje metody służące normalizacji napięcia mięśni oraz wydłużeniu mięśni skróconych, by odtworzyć prawidłową ruchomość (mobilność) łopatki. Ćwiczenia na zespół trzaskającej łopatki polegają na aktywacji odpowiednich mięśni, by uzyskać wymaganą stabilizację łopatki. Stopniowo włączane są wzorce całej kończyny górnej z zachowaniem prawidłowej biomechaniki łopatki oraz stawu ramiennego. Ostatnim etapem rehabilitacji są ćwiczenia siłowo-wytrzymałościowe kończyny górnej oraz elementy uprawianej dyscypliny sportowej. Proces terapii powinien przebiegać pod nadzorem doświadczonego fizjoterapeuty.

Kiedy konieczna jest operacja trzaskającej łopatki? Na czym polega zabieg operacyjny?

Wskazaniem do leczenia operacyjnego jest obecność kostnych zmian zwyrodnieniowo-wytwórczych, wolnych ciał w przestrzeni łopatkowo-żebrowej oraz innych patologii, które nie poddają się leczeniu rehabilitacyjnemu. Zabieg polega najczęściej na wycięciu wyrośli kostnych górnego lub dolnego brzegu łopatki oraz na uwolnieniu zrostów łącznotkankowych, które powodują przeskakiwanie i dolegliwości bólowe pod łopatką. Jeśli to konieczne, dokonuje się również usunięcia patologicznie pogrubionych kaletek maziowych.