ZADZWOŃ DO NAS - 12 352 25 25
Szpital Dworska
specjalizacjazdrowie
Szpital Dworska - Diagnostyka
System Biodex
System Biodex umożliwia precyzyjny pomiar siły wybranej grupy mięśniowej (np. mięśni prostujących staw kolanowy). Dane dotyczące siły mięśniowej pozyskiwane są w warunkach izokinetycznych czyli podczas wykonywania ruchu o stałej prędkości wymuszonej przez urządzenie. Dzięki uzyskanym wynikom można określić wartość różnych obiektywnych wskaźników, np. balansu mięśniowego czyli zrównoważenia sił oddziałujących na staw. Wskaźniki te należą do czynników determinujących ryzyko wystąpienia kontuzji. Wyniki odnosi się do norm, które najczęściej uwzględniają stosunek sił między przeciwstawnymi grupami mięśniowymi (np. zginaczami i prostownikami stawu kolanowego) albo prawą i lewą stroną ciała (np. zginaczami prawego i lewego kolana).
Powtarzalność pomiaru siły mięśniowej sprawia, że wyniki można wykorzystywać do obiektywnego monitorowania efektów fizjoterapii i określeniu momentu, w którym zawodnik może bezpiecznie rozpocząć trening sportowy.
Diagnostyka systemem Biodex jest zawsze wprowadzana na odpowiednim etapie programu rehabilitacji. Pomiar siły mięśniowej odbywa się w trybie izokinetycznym (czyli ze stałą prędkością wykonywanego ruchu), co niweluje jakąkolwiek możliwość przeciążenia struktur kolana. Badanie systemem Biodex jest więc w pełni bezpieczne dla operowanego stawu. Korzyści z wykonania badania obejmują identyfikację słabych ogniw w obrębie kończyny dolnej, a także możliwość monitorowania postępów terapii w formie mierzalnych wyników.
Badania USG
USG kolana
USG jest metodą obrazowania pozwalającą na uwidocznienie obrysów kostnych oraz tkanek miękkich leżących powierzchownie. USG kolana umożliwia ocenę ścięgien, więzadeł pobocznych, kaletek oraz naczyń dołu podkolanowego. Badanie USG stawu kolanowego wykazuje pewne ograniczenia w diagnostyce uszkodzeń łąkotek oraz więzadeł krzyżowych. Badaniem umożliwiającym dokładną ocenę struktur wewnątrzstawowych jest rezonans magnetyczny kolana.
Usg nie wymaga specjalnego przygotowania. Jest to nieinwazyjne i w pełni bezpieczne badanie, dlatego korzystać z niego mogą kobiety w ciąży oraz małe dzieci. Na badanie USG warto przynieść ze sobą wyniki innych badań obrazowych (np. RTG kolana) oraz wyniki badań laboratoryjnych (krew, mocz).
Lekarzem uprawnionym do wykonania USG kolana jest ortopeda lub radiolog po ukończonym szkoleniu z zakresu USG stawu kolanowego.
USG służy ocenie tkanek leżących powierzchownie. Jest to metoda badania łatwo dostępna i dużo tańsza w porównaniu do rezonansu magnetycznego (MRI), ale nie pozwala ona na pełną ocenę struktur wewnątrzstawowych. Badanie MRI kolana wykonuje się, gdy konieczna jest precyzyjna ocena uszkodzeń chrząstki stawowej, łąkotek oraz więzadeł krzyżowych. Rezonans stanowi złoty standard w diagnostyce przed planowanym zabiegiem operacyjnym.
USG stawu skokowego i stopy
Celem wykluczenia złamania kostki zalecane jest wykonanie RTG stawu skokowego. Jest to wskazane szczególnie w przypadku silnego bólu i masywnego obrzęku oraz braku możliwości obciążenia kończyny w teście wykonania trzech kroków. USG stawu skokowego powinno być wykonane w każdym przypadku skręcenia stawu skokowego, aby ocenić wydolność uszkodzonych więzadeł oraz wykluczyć obecność powikłań w zakresie patologii innych tkanek miękkich.
Badanie USG stawu skokowego jest nieinwazyjnym badaniem obrazowym wykorzystującym fale ultradźwiękowe. Podczas badania USG lekarz radiolog lub ortopeda przykłada do kostki specjalną głowicę, uprzednio nakładając na skórę badanej okolicy żel sprzęgający. Oceniane są wszystkie tkanki miękkie otaczające staw skokowy (więzadła, ścięgna mięśni, troczki, nerwy, naczynia krwionośne). Na obrazach USG można również ocenić błonę maziową oraz zarysy przedniej części bloczka kości skokowej. W trakcie tzw. dynamicznego badania USG lekarz wykonuje specjalne testy oceniające wybrane struktury (np. wydolność więzadeł). Może prosić także prosić o napięcie mięśnia lub wykonanie określonego ruchu stopą.
USG biodra
USG biodra pozwala na stwierdzenie stanu zapalnego, obecności wysięku oraz wolnych ciał wewnątrz stawu biodrowego. Dzięki USG można wykryć uszkodzenia ścięgien mięśni otaczających staw biodrowy lub przebiegających w okolicy pachwiny. Ponadto istnieje możliwość oceny przebiegu nerwów zaopatrujących kończynę dolną celem wykluczenia neuropatii z ucisku.
Aby dobrze zdiagnozować przyczynę bólu biodra często konieczne jest wykonanie obu badań - RTG oraz USG. Zdjęcia RTG uwidaczniają zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze dotyczące kostnych elementów biodra. USG daje możliwość oceny struktur miękkich otaczających staw (więzadeł, ścięgien, mięśni, kaletek) oraz pozwala na ich ocenę w relacji do zarysów kostnych stawu w trakcie wykonywania ruchu biodrem (tzw. dynamiczne badanie USG). W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie badania rezonansu magnetycznego, które jako jedyne pozwala na dokładną ocenę uszkodzeń chrząstki stawu biodrowego, obrąbka stawowego oraz innych struktur słabo dostępnych w USG.
USG stawu biodrowego umożliwia obrazowanie struktur biodra dzięki wykorzystaniu fal ultradźwiękowych emitowanych przez głowicę USG. Jest to nieinwazyjne i w pełni bezpieczne badanie – może być wielokrotnie powtarzane u dzieci oraz u kobiet w ciąży. USG biodra nie wymaga specjalnego przygotowania, ale jeśli wcześniej wykonano zdjęcia RTG stawu biodrowego należy je przynieść na wizytę. Badanie wymaga odsłonięcia pachwiny oraz bocznej części pośladka. W zależności od zakresu ocenianych struktur badanie USG biodra trwa od 15 do 30 minut.
USG barku
USG barku wykorzystywane jest głównie do oceny patologii i uszkodzeń w obrębie ścięgien mięśni– najczęściej ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego wchodzącego w skład tzw. stożka rotatorów. Dzięki badaniu USG barku można ponadto zdiagnozować patologie dotyczące pozostałych ścięgien mięśni barku, cechy zmian zwyrodnieniowych, stan zapalny kaletek maziowych oraz ogólny stan zapalny stawu, np. w przebiegu chorób układowych jak RZS.
Dynamiczne badanie USG barku pozwala na ocenę wzajemnej relacji tkanek miękkich (ścięgien mięśni, kaletek) i elementów kostnych podczas wykonywania ruchów ramieniem. Badanie dynamiczne najczęściej służy ustaleniu przyczyny uszkodzeń ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego przebiegającego w przestrzeni podbarkowej. Dzięki USG możliwe jest zlokalizowanie struktur wchodzących w konflikt oraz wizualne określenie zaburzeń biomechaniki stawu ramiennego. USG dynamiczne ułatwia lekarzowi wybór odpowiedniej metody leczenia w zakresie większości patologii tkanek miękkich.
Sonochirurgia barku to termin określający zabiegi przezskórne wykonywane pod kontrolą USG. W obrębie barku USG wykorzystuje się do monitorowania położenia igły podczas podania leku do określonych struktur stawu. Najczęściej jest to podanie blokady sterydowej do zmienionej zapalenie kaletki podbarkowej oraz ostrzykiwanie przeciążonych ścięgien stożka rotatorów osoczem. Pod kontrolą USG wykonuje się także przezskórny zabieg usuwania zwapnień w obrębie ścięgien mięśni stożka rotatorów oraz punkcję stawu czyli pobranie płynu stawowego w celach diagnostycznych lub terapeutycznych.
USG łokcia
USG stawu łokciowego umożliwia przede wszystkim ocenę zarysów kostnych oraz stanu tkanek miękkich otaczających staw łokciowy (ścięgien, mięśni, kaletek, nerwów). Wskazaniem do wykonania rezonansu magnetycznego łokcia (MRI) jest niejednoznaczny wynik badania USG lub konieczność precyzyjnej oceny uszkodzeń chrzęstno-kostnych stawu łokciowego, które mogą być widoczne jedynie na obrazach MRI.
W trakcie dynamicznego badania USG stawu łokciowego lekarz ocenia ślizg tkanek miękkich (ścięgien mięśni, kaletek, nerwów) w odniesieniu do kości w trakcie wykonywania ruchów łokciem. Badanie USG łokcia pozwala na ocenę ślizgu tkanek w czasie rzeczywistym i znajduje ono największe zastosowanie w diagnostyce stanów przeciążeniowych łokcia (np. u sportowców wykonujących rzuty lub u pracowników fizycznych).
Usg stawu łokciowego nie wymaga od pacjenta specjalnego przygotowania. USG stanowi nieinwazyjne i w pełni bezpieczne badanie – bez ograniczeń mogą korzystać z niego kobiety w ciąży oraz małe dzieci. Na badanie USG warto przynieść ze sobą wcześniej wykonane zdjęcia RTG stawu łokciowego, które ułatwią lekarzowi interpretację zarysów kostnych widocznych w badaniu USG.
USG nadgarstka, dłoni
Podczas badania USG lekarz przykłada do grzbietowej lub dłoniowej powierzchni nadgarstka, ręki lub palców specjalną głowicę dedykowaną do badań drobnych stawów i mniejszych struktur anatomicznych ciała. Zakres badania zależy od wskazań wynikających z obrazu klinicznego. Badanie USG dłoni umożliwia stwierdzenie uszkodzeń ścięgien mięśni, stanu zapalnego pochewek ścięgnistych i stawów oraz zmian zwyrodnieniowo-wytwórczych. Dzięki badaniu USG można ocenić przebieg nerwu pośrodkowego i promieniowego oraz ewentualną przyczynę ucisku tych nerwów.
Badanie USG może wykonać lekarz radiolog, ortopeda lub reumatolog posiadający certyfikat ukończenia szkolenia z USG struktur nadgarstka i ręki.
USG ręki nie wymaga szczególnego przygotowania. Na badanie warto przynieść wyniki pozostałych badań, np. zdjęcia RTG ręki, wyniki badań laboratoryjnych w kierunku chorób reumatoidalnych lub wyniki badania przewodnictwa nerwu w przypadku podejrzenia neuropatii z ucisku.
Długość trwania USG ręki zależy od zakresu ocenianych struktur. W przypadku zmian reumatologicznych nadgarstek i każdy palec jest oceniany osobno, co może wydłużyć czas trwania badania jednej ręki do 50 minut. Gdy badanie kliniczne wskazuje na konieczność wykonania badania USG pojedynczej struktury, np. nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka, USG trwa zwykle około 10-15 minut.
USG mięśni i tkanek miękkich
Podczas badania USG lekarz przesuwa po badanej okolicy głowicę emitującą fale ultradźwiękowe. Badanie nie emituje szkodliwego dla organizmu promieniowania jonizującego, w związku z czym jest w pełni bezpieczne i można je dowolnie powtarzać. W trakcie badania USG lekarz może poprosić pacjenta o poruszenie kończyną lub napięcie mięśnia. Umożliwia to czynnościową ocenę mięśnia oraz wzajemną przesuwalność okolicznych tkanek miękkich.
Badanie USG umożliwia diagnostykę stanów przeciążeniowych, ostrych urazów sportowych oraz schorzeń przewlekłych dotyczących mięśni szkieletowych ciała. USG pozwala także na wykrycie konfliktu tkanek, np. uciśnięcie nerwu przez krwiak lub obrzęk zapalny. Ponadto dzięki USG możliwe jest wykrycie guzów tkanki mięśniowej, co pozwala na szybkie zlecenie dodatkowych badań różnicujących zmiany łagodne od złośliwych ognisk nowotworowych.
USG piersi
Badanie USG piersi może być wykonane w każdym dniu cyklu – w Szpitalu Dworska w Krakowie dysponujemy sprzętem umożliwiającym precyzyjną ocenę zmian niezależnie od dnia cyklu.
Kobiety powyżej 30 roku życia powinny raz w roku obligatoryjnie wykonywać badanie USG piersi. Każda kobieta powyżej 20 roku życia powinna sama kontrolować stan piersi poprzez oglądanie i badanie palpacyjne. Każda podejrzana zmiana (powiększenie piersi, zgrubienie na skórze, wciągnięcie brodawki, zmiana zabarwienia skóry czy wyczuwalny guzek w piersi) stanowi wskazanie do niezwłocznego wykonania badania USG piersi.
USG wykonywane jest przez radiologa lub ginekologa przeszkolonego w zakresie diagnostyki ultrasonograficznej piersi.
Każda kobieta może zgłosić się na USG piersi bez konieczności posiadania skierowania. USG stanowi łatwo dostępną, szybką i w pełni bezpieczną metodę obrazowania. USG piersi można powtarzać bez ograniczeń, dlatego jest ono najczęściej wykonywanym badaniem na początku diagnostyki podejrzanych zmian. Lekarz w trakcie badania USG może zlecić wykonanie mammografii, jeśli uzna to za konieczne. U kobiet powyżej 50 roku życia częściej zleca się mammografię, ponieważ metoda ta lepiej sprawdza się w obrazowaniu piersi o mniejszej ilości tkanki gruczołowej.
USG tarczycy
Badanie USG tarczycy jest nieinwazyjną i w pełni bezpieczną metodą obrazowania. Na badanie USG tarczycy należy przynieść poprzednie wyniki badań USG oraz wyniki badań laboratoryjnych wskazujących na zaburzenia czynności gruczołu tarczowego (oznaczenia poziomu hormonów tarczycy) – jeśli zostały wcześniej zlecone przez lekarza. Poza tym badanie USG tarczycy nie wymaga specjalnego przygotowania.
Podczas badania USG tarczycy lekarz radiolog przykłada do przedniej części szyi specjalną głowicę emitującą fale ultradźwiękowe. Badanie to jest nieinwazyjne i może być wielokrotnie powtarzane u dzieci oraz u kobiet w ciąży. USG tarczycy polega na obrazowaniu gruczołu tarczowego i przyległych tkanek wraz z węzłami chłonnymi szyi. USG tarczycy pozwala na obiektywny pomiar objętości gruczołu tarczowego i stwierdzenia powiększenia tarczyc (tzw. wola). USG umożliwia także określenie lokalizacji i wielkości ewentualnych guzków na tarczycy. Cechy morfologiczne guzków uwidocznione w badaniu USG wraz z obrazem klinicznym mogą decydować o konieczności wykonania biopsji tarczycy.
Większość guzków w obrębie tarczycy to zmiany łagodne, które nie wywołują żadnych negatywnych skutków w organizmie. Każdy guzek wymaga jednak dokładnego zbadania, aby wykluczyć źródło zaburzeń hormonalnych czy raka tarczycy. W tym celu należy zgłosić się na USG tarczycy.
USG jamy brzusznej
Treści zawarte w przewodzie pokarmowym mogą przesłaniać obraz narządów, dlatego wskazane jest powstrzymanie się od jedzenia na około 6 godzin przed badaniem. Ponadto w okresie 2 dni przed badaniem należy unikać ciężkostrawnych i wzdymających potraw. Dzień przed badaniem USG brzucha zaleca się zażycie środka redukującego objętość gazów w jelitach (np. Espumisan), ponieważ ich nadmiar również może utrudniać diagnostykę.
Na 1-2 godziny przed badaniem USG brzucha należy wypić jeden litr wody niegazowanej (4 szklanki). Do badania USG należy zgłosić się z pełnym pęcherzem – ułatwia to lekarzowi ocenę układu moczowego oraz narządów położonych w miednicy. Nie wolno pić herbaty ani kawy, aby nie pobudzać perystaltyki jelit.
USG jamy brzusznej jest nieinwazyjną i w pełni bezpieczną metodą obrazowania. W razie potrzeby badanie USG można dowolnie często powtarzać. Warto pamiętać, że USG nie wykrywa wszystkich patologii odpowiedzialnych za bóle brzucha. Gdy USG nie jest wystarczające do postawienia diagnozy, lekarz zleca wykonanie dodatkowych badań (gastroskopia, kolonoskopia, rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa).
Podczas badania USG brzucha nie ma możliwości oceny światła oraz błony śluzowej przewodu pokarmowego. USG w pewnych warunkach może wykazać zapalenie wyrostka robaczkowego oraz obecność dużych mas guzowych wskazujących na zaawansowany stopień raka jelita grubego. Celem dokładniejszej oceny zmian w jelitach lekarz zleca wykonanie kolonoskopii.
USG węzłów chłonnych
Węzły chłonne to niewielkie owalne grudki obecne w różnych częściach ciała, m.in. w okolicy szyi, nad obojczykami, pod pachami, w pachwinach oraz w jamie brzusznej. Węzły chłonne stanowią element układu odpornościowego – przepływająca przez węzły chłonne limfa pochodząca z tkanek ciała jest filtrowana pod kątem obecności drobnoustrojów. W razie wystąpienia infekcji, w węzłach chłonnych dochodzi do produkcji komórek związanych z procesami odpornościowymi. Dzięki temu bakterie, wirusy czy grzyby zostają unieszkodliwione. W przebiegu infekcji węzły chłonne ulegają przejściowemu powiększeniu, co jest zjawiskiem całkowicie normalnym. Warto zaznaczyć, że powiększenie węzłów chłonnych może być także objawem wielu poważnych schorzeń, a nawet choroby nowotworowej. Aby ocenić czy obserwowany stan jest fizjologiczny czy patologiczny wykonuje się USG węzłów chłonnych.
Powiększone węzły chłonne mają postać owalnych grudek, które można wyczuć, wykonując badanie palpacyjne tkanki podskórnej okolicy szyi, pachwin czy pod pachami. Powiększenie węzłów chłonnych obserwuje się podczas infekcji. Rzadziej może być to objaw choroby układowej, nowotworu układu chłonnego czy przerzutów nowotworowych. Obraz struktury węzłów chłonnych można uwidocznić podczas badania ultrasonograficznego (USG).
Bolesne w dotyku, miękkie i przesuwalne powiększone węzły chłonne są najczęściej wyrazem infekcji toczącej się w organizmie. Wraz z wyciszaniem stanu zapalnego węzły chłonne z reguły przestają być tkliwe na dotyk i stopniowo maleją. Najbardziej niebezpieczne są jednak niebolesne twarde i zbite powiększone węzły chłonne, ponieważ ich obecność może świadczyć o aktywnym procesie nowotworowym (np. chłoniaku, białaczce lub przerzucie nowotworowym). W razie wystąpienia tego rodzaju zmian należy pilnie zgłosić się na badanie USG węzłów chłonnych.
Powierzchownie leżące węzły chłonne umiejscowione są po bokach szyi. Gdy organizm pozostaje zdrowy, węzły chłonne są zwykle niewyczuwalne. Powiększenie węzłów chłonnych szyi obserwuje się m.in. w przebiegu zapalenia gardła (anginy) czy próchnicy zęba. Ocenie konsystencji powiększonego węzła chłonnego służy badanie palpacyjne. Fizjologicznie powiększony węzeł chłonny (w przebiegu infekcji) jest miękki, łatwo przesuwalny, ale może być bolesny. Na nieprawidłowe patologiczne powiększenie węzła chłonnego (nowotwór) może wskazywać zbita, twarda struktura zrośnięta z podłożem, a sam węzeł chłonny jest niebolesny. Dokładniejszą ocenę węzłów chłonnych umożliwia badanie ultrasonograficzne (USG) oraz biopsja węzła chłonnego.
Powiększenie węzłów chłonnych nie stanowi oddzielnej jednostki chorobowej. Powiększenie węzłów chłonnych może być objawem infekcji, choroby układowej lub nowotworu. Leczenie nakierowane jest zawsze na przyczynę powiększenia węzłów chłonnych.
USG slinianek
Wskazaniem do wykonania USG ślinianek jest bolesne obrzmienie okolicy policzków przed uszami lub dyskomfort odczuwany do tyłu od podbródka. Dolegliwości z reguły nasilają się podczas spożywania posiłków i mówienia. Częstym objawem wskazującym na patologie ślinianek jest także nieprzyjemny zapach z ust oraz przewlekłe uczucie suchości w ustach. W razie wystąpienia powyższych objawów należy zgłosić się do lekarza, który określi czy konieczne jest badanie USG ślinianek i/lub USG węzłów chłonnych szyi.
Najczęściej diagnozowanym schorzeniem w trakcie badania USG jest zapalenie ślinianek. Do pozostałych patologii należą: wady wrodzone (np. niepełne wykształcenie się ślinianki), zmiany na śliniankach towarzyszące chorobom układowym i metabolicznym oraz nowotwory łagodne i złośliwe ślinianek. Za pomocą USG można także stwierdzić obecność torbieli, ropnia lub krwiaka pourazowego ślinianki.
Lekarz przykłada do powierzchni policzka przed uchem specjalną głowicę, która emituje fale ultradźwiękowe. Na ekranie monitora lekarz obserwuje obraz ślinianek i przyległych struktur szyi uzyskany dzięki odbiciu fal ultradźwiękowych od tkanek. Badanie jest nieinwazyjne i w pełni bezpieczne dla pacjenta. W trakcie badania USG ślinianki oceniane są po obu stronach twarzy.
USG prostaty
Powiększona prostata uciska na cewkę moczową, którą mocz odpływa z pęcherza na zewnątrz. Typowymi objawami przerostu prostaty są: spóźniony i osłabiony strumień moczu, uczucie parcia na mocz, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza po oddaniu moczu, częstomocz. W razie wystąpienia wymienionych dolegliwości należy skonsultować się z urologiem, który wykona USG prostaty i oceni stopień ewentualnego przerostu gruczołu krokowego.
Badanie TRUS to rodzaj badania USG wykonywanego przezodbytniczo. Badanie TRUS umożliwia bardzo dokładne uwidocznienie zmian na prostacie, ponieważ głowica aparatu USG umieszczona w odbytnicy znajduje się bardzo blisko prostaty. Podczas badania pacjent leży na boku. Badanie trwa około 20 minut.
Kilka godzin przed badaniem wskazane jest wykonanie lewatywy. Poprawi to własny komfort pacjenta oraz ułatwi lekarzowi wykonanie badania.
USG jąder (moszny)
Badanie USG jąder wykonywane jest przez lekarza wykwalifikowanego pod kątem diagnostyki ultrasonograficznej narządów płciowych (urolog, radiolog, chirurg).
USG nie wymaga specjalnego przygotowania. Przed badaniem USG lekarz wykonuje badanie palpacyjne moszny. W trakcie badania USG lekarz przesuwa głowicę aparatu USG po worku mosznowym. Na ekranie monitora obserwowany jest obraz jąder i przyległych struktur uzyskany dzięki odbiciu fal ultradźwiękowych. Badanie trwa kilkanaście minut, jest bezbolesne i nie ma negatywnego wpływu na czynność jąder.
Typowym objawem raka jądra jest niebolesny guzek na jądrze. Wstępne rozpoznanie jest możliwe podczas badania USG jąder. Celem potwierdzenia diagnozy określa się poziom markerów nowotworowych. Wykonuje się także USG jamy brzusznej, USG węzłów chłonnych oraz tomografię klatki piersiowej celem uwidocznienia ewentualnych przerzutów.
USG nerek
Najczęstszymi wskazaniami do wykonania badania USG nerek i dróg moczowych są dolegliwości bólowe brzucha, bóle promieniujące wzdłuż kręgosłupa lędźwiowego, nieprawidłowe wyniki badań moczu, ból podczas oddawania moczu, krwiomocz, zaburzenia ciśnienia tętniczego krwi.
W okresie dwóch dni przed terminem USG należy zrezygnować ze spożywania produktów ciężkostrawnych i wzdymających. W dniu poprzedzającym badanie należy zażyć środek ograniczający gromadzenie się gazów w przewodzie pokarmowym, np. Espumisan. Do USG należy przystąpić na czczo lub nie jeść przez 6 godzin przed badaniem. Wskazane jest, aby pęcherz moczowy był wypełniony podczas badania, dlatego na 1-2 godziny przed badaniem USG należy wypić jeden litr wody niegazowanej (4 szklanki).
W trakcie badania pacjent leży na plecach; w przypadkach trudności z zobrazowaniem nerek w innych pozycjach (na boku, plecach, w pozycji stojącej). Lekarz przykłada do powłok ciała głowicę USG emitującą fale ultradźwiękowe. Głowica przesuwana jest w obszarze od podżebrza do tylnej okolicy dolnego odcinka klatki piersiowej, z boku kręgosłupa oraz po podbrzuszu. Obraz z wnętrza jamy brzusznej ukazuje się na ekranie monitora w czasie rzeczywistym. W trakcie badania lekarz może poprosić pacjenta o skorzystanie z toalety, po czym ponownie dokonuje oceny układu moczowego. Badanie USG trwa około 15-20 minut i jest całkowicie bezbolesne i bezpieczne.
USG opłucnej (płuc)
Do niepokojących objawów, które warto skontrolować w badaniu USG płuc, należą: przewlekły kaszel, bóle w klatce piersiowej, duszności, problemy z oddychaniem, stany pourazowe klatki piersiowej oraz krwioplucie. USG jest łatwo dostępnym i bezpiecznym badaniem, które nie naraża pacjenta na promieniowanie rentgenowskie. Badanie USG można wykonywać u małych dzieci oraz u kobiet w ciąży.
W USG możliwa jest ocena opłucnej oraz obwodowych partii płuc. W zakesie dostępnym w badaniu lekarz może wykryć: zapalenie opłucnej i płuc, choroby śródmiąższowe płuc, obrzęk płuc, odmę opłucnową, obecność zrostów opłucnej, ropniaka opłucnej, ropnia płuca. Celem poszerzenia diagnostyki o zmiany położone w głębszych obszarach płuc zalecane jest wykonanie zdjęcia RTG płuc lub tomografii komputerowej.
Pacjent proszony jest o przyjęcie pozycji leżącej i odsłonięcie klatki piersiowej. Lekarz pokrywa powierzchnię skóry pacjenta specjalnym żelem, a następnie przykłada głowicę ultrasonograficzną. Obraz opłucnej i płuc w zakresie dostępnym w badaniu uwidoczniony jest na ekranie monitora. USG jest bezbolesne i trwa około 15-20 minut.
USG bioderek dziecka
USG stawów biodrowych u dzieci jest badaniem przesiewowym, dzięki któremu można ocenić czy biodra dziecka rozwijają się prawidłowo. Badanie USG wykonuje się u niemowlęcia między 4 a 6 tygodniem. Drugim kontrolnym terminem badania jest przedział 12-14 tydzień życia.
USG stawów biodrowych u dzieci może wykryć nieprawidłowości w budowie zmiany patologiczne w przebiegu schorzeń takich jak: dysplazja stawów biodrowych, złuszczenie głowy kości udowej, choroba Perthesa (jałowa martwica głowy kości udowej).
USG stawów biodrowych nie wymaga specjalnego przygotowania. Badanie jest całkowicie bezbolesne i bezpieczne dla dziecka. Lekarz umieszcza głowicę w okolicy biodra dziecka po uprzednim nałożeniu niewielkiej ilości żelu sprzęgającego, który umożliwia uzyskanie najlepszej jakości obrazu. Badanie trwa około 20 minut.
USG przezciemiączkowe (główki dziecka)
Badanie USG wykonuje się u dzieci:
- przedwcześnie urodzonych (wcześniaków),
- z obciążeniem w wywiadzie dotyczącym patologii przebiegu ciąży,
- z niedotlenieniem okołoporodowym,
- z rozpoznanymi wadami rozwojowymi,
- z zaburzeniami funkcji układu krwionośnego lub oddechowego,
- z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych,
- z obecnością niespecyficznych objawów neurologicznych.
Badanie USG nie wymaga specjalnego przygotowania. Nie ma też konieczności usypiania dziecka. Badanie USG jest bezbolesne i całkowicie bezpieczne dla niemowlęcia. Lekarz pokrywa szczyt główki dziecka niewielką ilością żelu. Następnie przykłada specjalną głowicę aparatu USG do okolicy ciemiączka przedniego, przez które fale ultradźwiękowe mają szansę dotrzeć do struktur wewnątrzczaszkowych. Fale w postaci obrazu echa są obserwowane na monitorze aparatu USG. Badanie trwa zwykle około 15 minut.
USG tarczycy dziecka
USG tarczycy może wykryć wrodzone nieprawidłowości w ułożeniu tarczycy, słabe wykształcenie gruczołu tarczowego, cechy stanu zapalnego tarczycy lub obecność guzków. USG tarczycy stanowi uzupełnienie diagnostyki zaburzeń hormonalnych u dzieci np. niedoczynności tarczycy.
Badanie USG opiera się na emisji fali ultradźwiękowych, których działanie jest bezpieczne dla organizmu dziecka. Badanie USG może być wykonywane nawet u noworodków i niemowląt. USG tarczycy można dowolnie powtarzać, dzięki czemu możliwa jest regularna kontrola stanu tarczycy u dziecka.
USG jamy brzusznej dziecka
Badanie USG jamy brzusznej powinno się wykonać w każdym przypadku dolegliwości bólowych brzucha zgłaszanych przez dziecko, zwłaszcza jeśli bólom towarzyszą przewlekłe zaparcia, biegunki oraz gorączka. U noworodków i niemowlaków niepokojącym objawem są częste ataki kolek pojawiające się niezależnie od rodzaju przyjmowanego pokarmu. Warto zaznaczyć, że niektóre choroby, a nawet guzy nowotworowe jamy brzusznej początkowo nie muszą dawać wyraźnych objawów. Przesiewowe badania USG umożliwiają wczesne wykrycie tych nieprawidłowości u dzieci, co znacznie zwiększa szanse na skuteczne wyleczenie.
Stan na czczo umożliwia dokładniejszą ocenę narządów jamy brzusznej (masy pokarmowe nie przesłaniają obrazu narządów wewnętrznych). Jeśli to możliwe, dziecko nie powinno jeść na 3 godziny przed badaniem USG. Wypełniony pęcherz moczowy ułatwia ocenę narządów miednicy mniejszej, stąd zaleca się, aby na godzinę przed badaniem dziecko wypiło 2-3 szklanki wody niegazowanej.
Badanie USG jamy brzusznej dzieci może wykonać lekarz radiolog lub pediatra.
USG węzłów chłonnych dziecka
Rodzice nie powinni lekceważyć przewlekle powiększonych węzłów chłonnych połączonych z utratą masy ciała, obecności twardych i bolesnych guzków na szyi czy stałego powiększania się zauważonej zmiany. Ponadto niepokojące mogą być częste bóle brzucha i nadmierna męczliwość u dziecka. W przypadku stwierdzenia powyższych objawów należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem pediatrą, który wykona badanie oraz zleci USG węzłów chłonnych.
Badanie USG może wykryć nawet drobne zmiany na węzłach chłonnych, które mogą, ale nie muszą świadczyć o poważnej chorobie. U większości dzieci powiększone węzły chłonne związane są z infekcją, z którą walczy organizm dziecka. Badanie USG pozwala na odróżnienie fizjologicznego powiększenia węzłów chłonnych od obecności przewlekłej choroby układowej czy nacieku nowotworowego.
Badanie USG węzłów chłonnych jest całkowicie bezbolesne i bezpieczne dla dziecka. USG często stanowi formę badania przesiewowego pozwalającego na wczesne wykrycie patologicznych zmian. Nie należy zwlekać z wykonaniem zaleconego przez pediatrę badania USG, ponieważ może to opóźnić rozpoznanie choroby i wdrożenie odpowiedniego leczenia.
USG slinianek dziecka
Typowym objawem zapalenia ślinianek jest opuchnięcie twarzy oraz ból w okolicy położenia danej ślinianki:
- z boku policzków przed uszami (zapalenie ślinianek przyusznych),
- pod żuchwą (zapalenie ślinianek podżuchwowych),
- na dnie jamy ustnej (zapalenie ślinianek podjęzykowych).
USG ślinianek dziecka nie wymaga specjalnego przygotowania. W przypadku posiadania innych wyników badań (laboratoryjnych krwi lub moczu czy innych badań obrazowych okolicy szyi) należy przynieść je na wizytę.
USG jąder dziecka
Wodniak jądra u noworodka jest najczęściej wadą rozwojową, która polega na niepełnym zasklepieniu kanału, którym jądra przemieściły się z jamy brzusznej do moszny. Wskutek tego dochodzi do gromadzenia się w mosznie płynu pochodzącego z jamy otrzewnej. Wodniak jądra w pierwszym roku życia powinien ulec samoistnemu wchłonięciu, w przeciwnym razie wykonuje się zabieg operacyjny. Aby upewnić się, że przyczyną zniekształcenia moszny jest wodniak, należy udać się z dzieckiem do lekarza, który wykona badanie USG i ustali rozpoznanie.
W prawidłowych warunkach jądra powinny zstąpić do worka mosznowego w około 7 miesiącu życia płodowego, a najpóźniej w pierwszym roku życia dziecka. Brak zstąpienia jąder (wnętrostwo) w 2-3 roku życia stanowi wskazanie do leczenia chirurgicznego.
USG tętnic szyjnych i kręgowych
Wykonanie badania USG tętnic szyjnych wskazane jest u pacjentów z podwyższonym ryzykiem wystąpienia udaru niedokrwiennego mózgu. Powinny się mu poddać osoby cierpiące na częste bóle i zawroty głowy, omdlenia, a zwłaszcza pacjenci z nadciśnieniem, cukrzycą i/lub miażdżycą. Okresowa kontrola stanu tętnic szyjnych jest wskazana u osób po przebytym udarze niedokrwiennym mózgu lub w przypadku rozpoznania tzw. przejściowych ataków ischemicznych (TIA). USG doppler wykorzystywane jest również do oceny efektów leczenia po operacyjnym usunięciu blaszki miażdżycowej.
Badanie USG pozwala wykryć zaburzenia przepływu krwi w tętnicach doprowadzających krew do mózgu. W badaniu USG widoczne są blaszki miażdżycowe stanowiące potencjalne źródło materiału zatorowego. Dzięki temu można wcześnie zdiagnozować stan podwyższonego ryzyka wystąpienia udaru niedokrwiennego mózgu. Badanie USG umożliwia regularną kontrolę stanu pacjenta i modyfikację metody leczenia w zależności od stopnia zaawansowania zmian w tętnicach.
Badanie USG tętnic dogłowowych (szyjnych i kręgowych) nie wymaga specjalnego przygotowania. Konieczne jest odsłonięcie szyi i okolic nad obojczykami, dlatego warto zadbać o wygodny strój (np. rozpinaną bluzkę). Jeśli USG wykonywane jest po raz kolejny, należy przynieść ze sobą poprzednie wyniki badań.
USG żył
Najczęstszym wskazaniem do wykonania USG naczyń żylnych są utrzymujące się obrzęki kończyn dolnych, uczucie ciężkości nóg, ból łydek, żylaki. Badanie USG żył pozwala potwierdzić lub wykluczyć zakrzepicę żylną. USG układu żylnego stanowi także standardowe badanie wykonywane przed planowanym zabiegiem operacyjnym usuwania żylaków.
Podczas badania USG pacjent znajduje w pozycji leżącej, stojącej lub siedzącej ze spuszczonymi nogami. Lekarz pokrywa skórę nóg osoby badanej specjalnym żelem, a następnie przykłada głowicę aparatu USG. Obraz uzyskany dzięki odbiciu fal ultradźwiękowych od tkanek obserwowany jest na ekranie monitora. Lekarz przesuwa głowicę wzdłuż przebiegu kolejnych żył, oceniając je na bardzo małych odcinkach (co 1cm). Badanie USG obejmuje ocenę żył głębokich i żył powierzchownych na całej długości kończyny dolnej aż do pachwiny. Czasami konieczne jest także zbadanie żył w obrębie miednicy oraz jamy brzusznej.
W przypadku kolejnego badania USG należy przynieść ze sobą wyniki poprzednio wykonanych badań – umożliwi to lekarzowi porównanie obserwowanych zmian. USG żył wymaga odsłonięcia kończyn dolnych od stóp po okolice pachwin.
USG tętnic kończyn dolnych
USG tętnic kończyn dolnych wykonuje się w przypadku:
- dolegliwości bólowych nóg nasilających się podczas chodzenia i zmniejszających się podczas odpoczynku (tzw. chromanie przestankowe),
- złego stanu skóry stóp i łydek, utrudnionego gojenia się ran,
- częstego uczucia zmarzniętych stóp,
- nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, złych wyników badań krwi (np. dyslipidemii),
- stwierdzonej miażdżycy tętnic w poprzednim badaniu USG,
- kontroli po operacjach wykonywanych na tętnicach.
Lekarz pokrywa kończynę na wysokości badanego odcinka tętnicy specjalnym żelem, a następnie przykłada głowicę USG emitującą fale ultradźwiękowe. Ultradźwięki odbijają się od tkanek i krwi płynącej w tętnicy, a następnie powracają do głowicy aparatu USG. Uzyskany dzięki temu obraz naczyń obserwowany jest przez lekarza na ekranie monitora. USG tętnic jest całkowicie bezbolesne i nieinwazyjne. Czas badania zależy od długości ocenianego odcinka tętnicy i może trwać nawet 40-60 minut.
Badanie ultrasonograficzne wykrywa miejsca zwężeń i niedrożności tętnic. Dokumentowane są dokładne przepływy krwi powyżej zwężenia, prędkości przepływu krwi na poziomie oraz poniżej zwężenia. Możliwe jest także określenie stopnia zaawansowania zmian miażdżycowych wraz z oceną ryzyka oderwania się blaszki miażdżycowej i powstania materiału zatorowego. Ułatwia to lekarzowi podjęcie trafnej decyzji co do wyboru odpowiedniej metody leczenia.
Rezonans magnetyczny
Rezonans magnetyczny kręgosłupa
Rezonans magnetyczny odcinka szyjnego kręgosłupa wykonuje się w przypadku, gdy konieczna jest ocena krążków międzykręgowych, rdzenia kręgowego, korzeni nerwowych oraz innych tkanek miękkich otaczających kręgosłup. Badanie MRI jest przydatne w diagnostyce rwy barkowej, wykrywania chorób obejmujących rdzeń kręgowy oraz w stanach pourazowych kręgosłupa. Aby wykonać rezonans kręgosłupa szyjnego należy posiadać skierowanie uzyskane od ortopedy, neurologa, neurochirurga lub lekarza radiologa.
Czas trwania badania MRI zależy od wskazań i rozległości ocenianych struktur. Badanie metodą rezonansu przeważnie trwa około 30-60 minut.
Dożylne podanie środka kontrastowego jest konieczne, gdy wymagana jest szczegółowa ocena struktur bogato ukrwionych lub gdy celem diagnostyki jest dokładna lokalizacja stanów zapalnych i guzów nowotworowych.
W przypadku rezonansu z kontrastem należy posiadać wynik poziomu kreatyniny we krwi oraz nic nie jeść w ciągu 6 godzin przed badaniem. Osoba badana powinna także zabrać ze sobą zaświadczenia o posiadanych elementach obcych w ciele oraz być przygotowana do udzielenia informacji na temat obecnego stanu zdrowia oraz chorób i zabiegów operacyjnych przeprowadzanych w przeszłości. Ponadto, ubiór powinien być pozbawiony metalowych elementów takich jak sprzączki, guziki, spinki.
Rezonans magnetyczny kolana
Pacjent kładzie się na specjalnym stole, który następnie jest przysuwany do urządzenia rezonansu (jest to typ otwarty urządzenia). Wokół kolana zakładana jest specjalna cewka. Badanie trwa około 20-60 min w zależności od celu diagnostycznego. Podczas badania należy przyjąć nieruchomą pozycję ciała, aby uzyskany obraz był pozbawiony zakłóceń. Pacjent przez cały czas pozostaje w kontakcie słownym z radiologiem wykonującym badanie. Analizowane obrazy rezonansu stanowią przekroje struktur kolana w dowolnie wybranej płaszczyźnie. Wyniki wydawane są w postaci opisu tekstowego oraz zdjęć zapisanych na nośniku elektronicznym.
Najczęstszymi wskazaniami są urazy kolana, które wymagają dokładnej diagnostyki uszkodzeń tkanek miękkich i wewnętrznych struktur stawu. Rezonans stanowi złoty standard nieinwazyjnych metod diagnostyki w procesie kwalifikacji pacjenta do zabiegu operacyjnego rekonstrukcji więzadeł krzyżowych czy leczenia pęknięć łąkotek. Badanie MRI znajduje także zastosowanie w każdym przypadku, w którym zdjęcia RTG, tomografia komputerowa oraz USG są niewystarczające do określenia rodzaju i rozległości patologii w obrębie kolana.
Cena rezonansu kolana bez kontrastu wynosi najczęściej około 400-600zł, choć może być także niższa lub wyższa – zależy to od celu diagnostycznego badania. Jeśli rezonans magnetyczny kolana przeprowadzany jest z wykorzystaniem środka kontrastującego, cena z reguły wzrasta średnio o 200zł.
Rezonans magnetyczny barku
Pacjent kładziony jest na specjalnym ruchomym stole. Kończyna górna może zostać ułożona w określony sposób i zabezpieczona przed zmianą pozycji. Dookoła barku zostają umieszczone małe cewki, które biorą udział w uzyskiwaniu wysokiej jakości obrazu. Jeśli zaplanowano badanie z podaniem kontrastu, wcześniej pielęgniarka zakłada wenflon w okolicy dłoni lub przedramienia, przez który dożylnie podawany jest środek kontrastowy. Jeśli zaplanowano artrografię, środek kontrastowy wstrzykiwany jest przez lekarza do stawu. Pacjent otrzymuje stopery lub słuchawki do uszu, ponieważ w trakcie badania będzie słyszalny hałas towarzyszący pracy urządzenia, co jest zjawiskiem normalnym. Następnie stół wsuwany jest w głąb aparatu do rezonansu.
Badanie trwa około 15-45 minut w zależności od rozległości ocenianych struktur oraz opcji rezonansu z kontrastem czy bez. Podczas badania nie wolno się poruszać, ponieważ mogłoby to spowodować zaburzenia obniżające jakość pozyskiwanego obrazu.
Osobą wykonującą badanie i interpretującą jego wynik jest lekarz radiolog, który specjalizuje się diagnostyce obrazowej narządu ruchu. Radiolog sporządza opis, który razem ze zdjęciami rezonansu jest wydawany pacjentowi.
MRI barku z podaniem kontrastu jest bardzo dokładną i jednocześnie bezpieczną metodą diagnostyczną. Jeśli planuje się wykonanie rezonansu z podaniem kontrastu, przeprowadzany jest dokładny wywiad z pacjentem dotyczący jego stanu zdrowia. Wykonuje się także badanie poziomu kreatyniny we krwi, aby wykluczyć zaburzenia funkcjonowania nerek, które są przeciwwskazaniem do dożylnego podania kontrastu. Uczulenia na środek kontrastowy zdarzają się bardzo rzadko, a ewentualne objawy reakcji alergicznej są łagodne i przemijające.
Rezonans magnetyczny biodra
Rezonans magnetyczny biodra wykonuje się na podstawie skierowania wydanego przez lekarza. Badanie MRI pozwala na najbardziej dokładną nieinwazyjną ocenę zmian zwyrodnieniowych stawu biodrowego, a także rozległości uszkodzeń tkanek miękkich w stanach pourazowych, np. po zwichnięciu biodra. Analiza wyników rezonansu magnetycznego jest jednym z czynników, na podstawie których lekarz kwalifikuje do zabiegu operacyjnego oraz dokonuje wyboru techniki operacyjnej.
Artrografia MRI polega na podaniu do wnętrza stawu biodrowego środka cieniującego o właściwościach ferromagnetycznych, a następnie poddaniu biodra badaniu rezonansem magnetycznym. Artrografia jest metodą diagnostyczną, która pozwala na bardziej szczegółową ocenę uszkodzeń chrząstki i obrąbka stawowego oraz obecności wolnych ciał w stawie niż w przypadku klasycznego badania MRI bez podania kontrastu.
Rezonans magnetyczny stawu biodrowego trwa około 15-60 minut. Ostateczny czas trwania badania zależy od wskazań, rozległości ocenianych struktur oraz tego, czy rezonans biodra przeprowadzany jest z podaniem kontrastu. W przypadku MRI z kontrastem proces przygotowania pacjenta polegający na założeniu wenflonu lub wstrzyknięciu kontrastu do stawu wydłuża czas przebywania pacjenta w pracowni radiologii. Zaleca się także, aby po zakończeniu badania MRI z podaniem kontrastu pacjent pozostał pod obserwacją personelu przez około 15 minut.
Rezonans stawu skokowego
Rezonans magnetyczny wykorzystuje zjawisko rezonansu cząsteczek, które tworzą ciało człowieka oraz ocenę czasu ich relaksacji. Badanie MRI pozwala na uzyskanie obrazów będących przekrojami stawu skokowego i stopy w dowolnej płaszczyźnie. Pozwala to na niezwykle precyzyjną diagnostykę urazów i schorzeń w obrębie stawu skokowego. Badanie trwa około 30-60 minut, w trakcie którego pacjent leży na stole przysunietym do urządzenia rezonansu magnetycznego. Podczas badania nie wolno poruszać kończyną, ponieważ mogłoby to prowadzić do zaburzeń w odbiorze obrazu i obniżenia jakości badania. W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie rezonansu z podaniem środka kontrastowego, który wzmacnia sygnał odbierany z tkanek i zwiększa wyrazistość obrazu. Uczulenie na kontrast występuje rzadko, ale jeśli w trakcie badania pojawiłyby się jakiekolwiek niepokojące objawy, należy je natychmiast zgłosić personelowi pracowni.
Koszt rezonansu wynosi kilkaset złotych - z reguły jest to przedział około 300-600zł. Jeśli wykonywane jest badanie z podaniem kontrastu, cena może zwiększyć się o dodatkową kwotę około 200zł.
Rezonans magnetyczny łokcia
Rezonans łokcia wykonuje się najczęściej w stanach pourazowych, które przebiegają z uszkodzeniem chrząstki stawu i/lub tkanek miękkich (więzadeł, mięśni). Obrazowanie rezonansu pozwala na dokładne określenie rozległości uszkodzeń i zaplanowanie leczenia operacyjnego. Struktury łokcia ukazywane są w przekrojach wykonanych w dowolnie wybranej płaszczyźnie, co umożliwia niezwykle precyzyjną diagnostykę. W przypadku patologii nieurazowych, na obrazach rezonansu można dokładnie ocenić strukturę tkanek, co jest ważne w przypadku podejrzenia zmian zapalnych, degeneracyjnych czy nowotworowych.
Rezonans magnetyczny jest przydatnym badaniem umożliwiającym określenie miejsca oraz przyczyny ucisku nerwu. Gdy wynik badania USG jest niejednoznaczny, warto wykonać rezonans, by móc ocenić tkanki niespecyficzne, które mogą stanowić przyczynę danej neuropatii.
Mielografia rezonansu magnetycznego (MRI)
Mielografia MR jest to nieinwazyjna metoda uwidocznienia przestrzeni podpajęczynówkowej kanału kręgowego oparta jest na sekwencjach silnie T2 zależnych, uzyskiwanych metodą dwu- (2D) lub trójwymiarową (3D), która służy ocenie zaawansowania zmian chorobowych w obrębie kanału kręgowego, rdzenia kręgowego i płynu mózgowo- rdzeniowego. Badanie w sposób bezpieczny dla pacjenta pozwala na uwidocznienie przestrzeni płynowych kręgosłupa, zwiększa w sposób istotny czułość konwencjonalnego badania MR, zwłaszcza w aspekcie oceny ucisku korzeni nerwowych, co jest szczególnie ważne przy podejmowaniu decyzji dotyczących sposobu postępowania terapeutycznego. Mielografia MR w większości przypadków diagnostycznych pozwala na zastąpienie konwencjonalnej mielografii.
- podobna czułość w wizualizacji w porównaniu z konwencjonalną mielografią,
- metoda całkowicie nieinwazyjna i przyjazna dla pacjenta,
- nie ma skutków ubocznych związanych z niepożądaną reakcją na kontrast dooponowy, takich jak zapalenie pajęczynówki,
- krótki czas obrazowania,
- brak ekspozycji pacjenta na promieniowanie jonizujące.
Głównymi patologiami ośrodkowego układu nerwowego i kanału kręgowego diagnozowanymi przy wykorzystaniu mielografii MR są:
- wady wrodzone kręgosłupa,
- wady rozwojowe ośrodkowego układu nerwowego,
- przepukliny krążków międzykręgowych,
- adhezyjne zapalenie pajęczynówki,
- choroby nowotworowe i guzy rdzenia kręgowego i kanału kregowego oraz ocena stopnia złośliwości procesów nowotworowych,
- schorzenia zapalne ośrodkowego układu nerwowego: wirusowe, bakteryjne, grzybicze i pasożytnicze,
- zwężenie zwyrodnieniowe kręgosłupa (stenozy kanału kręgowego);
- anomalie i wady naczyń ośrodkowego układu nerwowego – tętniaki, kręgowe malformacje naczyniowe,
- diagnostyka zmian niedokrwiennych mózgu i rdzenia kręgowego,
- choroby demielinizacyjne, zmiany zwyrodnieniowe i degeneracyjne ośrodkowego układu nerwowego.
Rezonans magnetyczny stopy
Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego jest najbardziej przydatne w diagnostyce uszkodzeń stawów stopy, neuropatii uciskowych w obrębie stopy (zespół kanału stępu, nerwiaka Mortona), urazów tkanek miękkich oraz innych patologii, które nie mogą być dostatecznie ocenione na zdjęciach RTG, podczas badania USG czy tomografii komputerowej.
Ze względu na konieczność wykonania kilkunastu sekwencji danej okolicy ciała badanie rezonansem magnetycznym trwa od 20 do nawet 60 minut. Podczas badania MRI pacjent powinien pozostać w pozycji nieruchomej, co pozwala uniknąć zakłóceń negatywnie wpływających na jakość obrazu.
Badanie rezonansem magnetycznym nie wymaga specjalnego przygotowania. W przypadku konieczności podania środka kontrastowego należy posiadać wyniki badania poziomu kreatyniny we krwi, choć w większości pracowni istnieje możliwość oznaczenia jej poziomu testem paskowym w dniu badania. Ubiór pacjenta powinien być wygodny i pozbawiony metalowych elementów jak np. pasek, klamry, guziki czy spinki do włosów. Jeśli wcześniej wykonywano rezonans magnetyczny tej samej okolicy ciała, nalezy przynieść ze sobą wyniki poprzednich badań.
Badanie rezonansem magnetycznym bez kontrastu może być bez przeszkód wykonywane u kobiet w ciąży, ponieważ jest badaniem bezpiecznym zarówno dla matki jak i płodu. Jeśli zachodzi konieczność podania środka kontrastowego, I-wszy trymestr ciąży jest okresem, w którym lepiej wstrzymać się przed badaniem MRI z kontrastem (z wyjątkiem istotnych wskazań zdrowotnych czy życiowych).
Cena rezonansu zależy od badanej okolicy ciała oraz ewentualnej konieczności podania środka kontrastowego. Koszt badania narządu ruchu w większości prywatnych pracowni rezonansu magnetycznego zawiera się w przedziale 200-800zł.
Kontakt
- ul. Dworska 1B/LU1, 30-314 Kraków
- Poradnie Szpital Dworska - Nowa Ortopedia
- Rejestracja Pacjenta
- rejestracja@dworska.pl
- Oddział Chirurgii Jednego Dnia
- Sekretariat oddziału
- 12 396 43 11
- sekretariatmedyczny@dworska.pl
Godziny otwarcia
Poniedziałek:
7:30 - 20:30
Wtorek:
7:30 - 20:30
Środa:
7:30 - 20:30
Czwartek:
7:30 - 20:30
Piątek:
7:30 - 20:30
Sobota:
7:30 - 14:00
Niedziela:
nieczynne
Parking koło Szpitala Dworska - wjazd od ulicy Bułhaka