Mielografia rezonansu magnetycznego (MRI)

Mielografia MR (MR-myelography) jest badaniem, które służy ocenie zmian chorobowych w obrębie kanału kręgowego, rdzenia kręgowego i płynu mózgowo- rdzeniowego. Badanie w sposób nieinwazyjny pozwala na uwidocznienie przestrzeni płynowych kręgosłupa, zwiększa w sposób istotny czułość konwencjonalnego badania MR, zwłaszcza w aspekcie oceny ucisku korzeni nerwowych, co jest szczególnie ważne przy podejmowaniu decyzji dotyczących sposobu postępowania terapeutycznego.

Ta nieinwazyjna metoda uwidocznienia przestrzeni podpajęczynówkowej kanału kręgowego oparta jest na sekwencjach silnie T2 zależnych, uzyskiwanych metodą dwu- (2D) lub trójwymiarową (3D). Stosowana głównie w procesach zwyrodnieniowych do oceny stopnia zaawansowania zmian chorobowych oraz zmian pourazowych, zwłaszcza przy podejrzeniu wyrwania korzeni ze splotu ramiennego. Pozwala na zastąpienie w większości przypadków konwencjonalnej mielografii.

Badanie to pozwala na uzyskanie wysokiej jakości i rozdzielczości obrazów zarówno prawidłowych jak i patologicznych w obrębie kanału rdzenia kręgowego i stanowi istotną konkurencję dla konwencjonalnej mielografii.

Na czym polega konwencjonalna mielografia (inwazyjna)?

Mielografia konwencjonalna, pozytywna (positive contrast myelography) to inwazyjna metoda obrazowania polegająca na wprowadzeniu niejonowego środka kontrastowego do przestrzeni podpajęczynówkowej kanału kręgowego drogą nakłucia lędźwiowego, bądź szyjnej części zbiornika wielkiego, a następnie wykonaniu zdjęć w projekcjach a-p, bocznych i skośnych w celu dokładnego zobrazowania kręgosłupa. Kontrast podawany w czasie badania poprawia jakoś i dokładność badań obrazowych, takich jak prześwietlenie rentgenowskie, tomografia komputerowa lub MR.

Metoda ta skuteczna jest w ocenie procesów uciskowych wewnątrzkanałowych, przepukliny jądra miażdżystego i stenozy zwyrodnieniowej.

Jako, że konwencjonalna mielografia jest metodą inwazyjną, niesie ona za sobą ryzyko wystąpienia działań niepożądanych i powikłań związanych z podaniem środka kontrastowego oraz przebiciem opony twardej. Potencjalne działania niepożądane obejmują bóle głowy, bóle lub dyskomfort w ramionach lub nogach, nudności, wymioty i zawroty głowy. Większość pacjentów nie odczuwa żadnych skutków ubocznych, a gdy wystąpią działania niepożądane, zwykle znikają w ciągu 24 godzin.

Konwencjonalna mielografia ma bardzo wysoką dokładność diagnostyczną, ale z racji tego, że wiąże się z efektami ubocznymi i powikłaniami związanymi z przebiciem przestrzeni podpajęczynówkowej i podaniem środka kontrastowego w zdecydowanej większości przypadków została zastąpiona przez mielografię MR.

Mielografia MR - na czym polega?

Główne zastosowanie obrazowania metodą mielografii MR polega na "efekcie mielograficznym", charakteryzującym się wzmocnieniem sygnału ze strony statycznego płynu mózgowo-rdzeniowego (ang. CSF - Cerebrospinal fluid) z równoczesnym znacznym osłabieniem sygnału z tkanek otaczających i płynących w naczyniach, co pozwala na dobrą wizualizację rdzeniowych przestrzeni podpajęczynówkowych i osłonek korzeni nerwów. Nowe ultraszybkie sekwencje impulsowe, takie jak szybkie echo spinowe (FSE), dodatkowo zwiększają intensywność już wyraźnego sygnału płynu mózgowo-rdzeniowego. Ponadto tłumienie tła za pomocą techniki tłumienia tkanki tłuszczowej i projekcji maksymalnej intensywności według określonego algorytmu pozwala na uzyskanie obrazów 3D podobnych do tych uzyskiwanych przy zastosowaniu konwencjonalnej mielografii.

Wiele przeprowadzanych badań naukowych porównujących mielografię MR z mielografią konwencjonalną wykazuje, że specyficzność oraz czułość metod są identyczne. Z drugiej strony mielografia MR jest nieinwazyjną metodą, która nie wymaga ani przebicia opony twardej, ani podania środków kontrastowych i nie powoduje żadnych skutków ubocznych u pacjentów. Wyniki MR-mielograficzne potwierdzają diagnozę przepukliny krążków międzykręgowych wykonanej na konwencjonalnych obrazach ważonych T1 / T2, zwłaszcza w przypadku kompresji worka oponowego. Mielografia MR okazuje się również szczególnie użyteczna w ocenie stopnia przepuklin krążków międzykręgowych. Ponadto badanie umożliwia pełną i panoramiczną wizualizację przestrzeni podpajęczynówkowych i doskonałą ocenę worka, korzeni nerwowych i osłonek korzeni nerwowych.

Główna zasada obrazowania w mielografii MR oparta jest na sekwencjach silnie T2 zależnych, która polega na tym, że sygnały ze struktur innych niż wodne (stałe) są zmniejszane lub zerowane (obrazy czarne), tak aby wyraźnie zwiększyć intensywność sygnału z zewnątrzoponowych struktur naczyniowych (obrazy jasne).

Zalety mielografii MR

  • podobna czułość w wizualizacji w porównaniu z konwencjonalną mielografią,
  • metoda całkowicie nieinwazyjna i przyjazna dla pacjenta,
  • nie ma skutków ubocznych związanych z niepożądaną reakcją na kontrast dooponowy, takich jak np. adhezyjne zapalenie pajęczynówki,
  • krótki czas obrazowania,
  • brak ekspozycji pacjenta na promieniowanie jonizujące.

Dlaczego stosuje się mielografię MR?

Główne metody badań, które są obecnie wykorzystywane do obrazowania kręgosłupa obejmują:

  • badanie rentgenowskie – RTG,
  • tomografię komputerową - CT,
  • rezonans magnetyczny – MRI.

Spośród wyżej wymienionych badań obrazowych, to rezonans magnetyczny stał się najbardziej przydatnym testem obrazowania do oceny pacjenta, który odczuwa ból pleców i jest akceptowany przez lekarzy jako złoty standard, jednakże mielografia jest potrzebna w przypadkach, w których dokładna korelacja topograficzna korzeni nerwów rdzeniowych, rdzenia kręgowego i przestrzeni kanału kręgowego musi być dokładnie zweryfikowana przed planowaną operacją. Mielografia jest również niezbędna do oceny stopnia ucisku na struktury wewnątrzkanałowe oraz do oceny poziomu wystąpienia maksymalnego ucisku.

Mielografia MR w połączeniu z tradycyjnym badaniem rezonansu magnetycznego kanału kręgowego umożliwia uwidocznienie głównych elementów kręgosłupa, w tym trzonów i łuków kręgów, krążków międzykręgowych oraz zawartości kanału kręgowego. Badania te są najdokładniejszymi badaniami w przypadkach choroby zwyrodnieniowej krążków międzykręgowych, uwidaczniającymi zmiany wczesne, niewidoczne w innych badaniach obrazowych. Mielografia MR i rezonans magnetyczny są metodami z wyboru przy kwalifikacji chorych do zabiegu operacyjnego z powodu zmian zwyrodnieniowych (tzw. dyskopatii) oraz w monitorowaniu i ocenie skuteczności leczenia operacyjnego. Można je wykonywać również jako kontrolę po leczeniu operacyjnym, w celu oceny jego skuteczności i ustalenia dalszego postępowania.

Do głównych wskazań do wykonywania badania mielografii MR kręgosłupa należy także ocena zmian pooperacyjnych, zarówno w przypadku procesu nowotworowego pod kątem doszczętności zabiegu i wykrycia ewentualnej wznowy choroby, jak i w operacyjnym leczeniu dyskopatii, w celu różnicowania pomiędzy zmianami bliznowatymi i włóknistymi, spowodowanymi przez zabieg operacyjny, a wypukliną nawrotową krążka międzykręgowego.

Mielografia MR może być również przydatna w rozpoznawaniu zmian naczyniowych - malformacji naczyniowej, zarówno w trzonach kręgów jak i w kanale kręgowym i rdzeniu kręgowym. Podejrzenie malformacji naczyniowej wewnątrzkanałowej stanowi wskazanie do uzupełnienia diagnostyki o konwencjonalną angiografię.

Mielografia MR obok innych badań obrazowych z wykorzystaniem MR jest wykonywana w pracowni rezonansu magnetycznego.

Co zdiagnozujemy przy wykorzystaniu mielografii MR?

Wskazania do badania mielografii MR obejmują w zasadzie pełne spektrum zmian chorobowych ośrodkowego układu nerwowego takich jak:

  • wady wrodzone kręgosłupa,
  • wady rozwojowe ośrodkowego układu nerwowego,
  • przepukliny krążków międzykręgowych,
  • adhezyjne zapalenie pajęczynówki,
  • choroby nowotworowe i guzy rdzenia kręgowego i kanału kregowego oraz ocena stopnia złośliwości procesów nowotworowych,
  • schorzenia zapalne ośrodkowego układu nerwowego: wirusowe, bakteryjne, grzybicze i pasożytnicze,
  • zwężenie zwyrodnieniowe kręgosłupa (stenozy kanału kręgowego);
  • anomalie i wady naczyń ośrodkowego układu nerwowego – tętniaki, kręgowe malformacje naczyniowe,
  • diagnostyka zmian niedokrwiennych mózgu i rdzenia kręgowego,
  • choroby demielinizacyjne, zmiany zwyrodnieniowe i degeneracyjne ośrodkowego układu nerwowego.

Najczęściej zadawane pytania o mielografię rezonansu magnetycznego:

Co to jest mielografia MR?

Mielografia MR jest to nieinwazyjna metoda uwidocznienia przestrzeni podpajęczynówkowej kanału kręgowego oparta jest na sekwencjach silnie T2 zależnych, uzyskiwanych metodą dwu- (2D) lub trójwymiarową (3D), która służy ocenie zaawansowania zmian chorobowych w obrębie kanału kręgowego, rdzenia kręgowego i płynu mózgowo- rdzeniowego. Badanie w sposób bezpieczny dla pacjenta pozwala na uwidocznienie przestrzeni płynowych kręgosłupa, zwiększa w sposób istotny czułość konwencjonalnego badania MR, zwłaszcza w aspekcie oceny ucisku korzeni nerwowych, co jest szczególnie ważne przy podejmowaniu decyzji dotyczących sposobu postępowania terapeutycznego. Mielografia MR w większości przypadków diagnostycznych pozwala na zastąpienie konwencjonalnej mielografii.

Jakie są zalety mielografii MR w porównaniu do konwencjonalnej mielografii?

  • podobna czułość w wizualizacji w porównaniu z konwencjonalną mielografią,
  • metoda całkowicie nieinwazyjna i przyjazna dla pacjenta,
  • nie ma skutków ubocznych związanych z niepożądaną reakcją na kontrast dooponowy, takich jak zapalenie pajęczynówki,
  • krótki czas obrazowania,
  • brak ekspozycji pacjenta na promieniowanie jonizujące.

Jakie patologie kręgosłupa zdiagnozujemy przy wykorzystaniu mielografii MR?

Głównymi patologiami ośrodkowego układu nerwowego i kanału kręgowego diagnozowanymi przy wykorzystaniu mielografii MR są:

  • wady wrodzone kręgosłupa,
  • wady rozwojowe ośrodkowego układu nerwowego,
  • przepukliny krążków międzykręgowych,
  • adhezyjne zapalenie pajęczynówki,
  • choroby nowotworowe i guzy rdzenia kręgowego i kanału kregowego oraz ocena stopnia złośliwości procesów nowotworowych,
  • schorzenia zapalne ośrodkowego układu nerwowego: wirusowe, bakteryjne, grzybicze i pasożytnicze,
  • zwężenie zwyrodnieniowe kręgosłupa (stenozy kanału kręgowego);
  • anomalie i wady naczyń ośrodkowego układu nerwowego – tętniaki, kręgowe malformacje naczyniowe,
  • diagnostyka zmian niedokrwiennych mózgu i rdzenia kręgowego,
  • choroby demielinizacyjne, zmiany zwyrodnieniowe i degeneracyjne ośrodkowego układu nerwowego.

Spis treści

Kontakt

ul. Dworska 1B, 30-314 Kraków
12 352 25 25
rejestracja@dworska.pl
Cookies - Pliki Ciasteczka

Używamy plików cookies zwanych po polsku ciasteczkami.
Jeśli ich używanie przez nas jest Ci obojętne i się na to zgadzasz
to zamknij to okienko i po sprawie. 8)

Współczujemy Ci, że musisz to robić na każdej stronie i na naszej też.

Jeśli nie lubisz plików ciasteczek i nie zgadzasz się na ich wykorzystanie przez nas to opuść tą stronę. Innej możliwości przeglądania jej niestety nie ma. 8/

szpital Dworska