Staw skokowy stanowi jeden z najbardziej obciążanych stawów - bierze udział w przenoszeniu ciężaru całego ciała. Staw skokowy cechuje więc wysoka podatność na urazy. Ostre uszkodzenia stawu skokowego występują najczęściej u sportowców uprawiająych dyscypliny, takie jak piłka nożna, koszykówka czy siatkówka. Rozpoznanie uszkodzeń, zwłaszcza chrząstki stawu skokowego, znacznie ułatwia badanie rezonansu magnetycznego (MRI, Magnetic Resonance Imaging). Badanie MRI pozwala precyzyjnie ocenić głębokość i rozległość uszkodzeń, ułatwiając kwalifikację do zabiegów operacyjnych naprawy chrząstki stawowej. Rezonans magnetyczny znajduje także zastosowanie w ocenie zaawansowania zmian zwyrodnieniowych. Jest to badanie bezpieczne i całkowicie bezbolesne.

Rezonans magnetyczny stawu skokowego - wskazania

  • diagnostyka urazów oraz ich powikłań, np. uszkodzenia chrząstki w wyniku skręcenia stawu skokowego,
  • zmiany zwyrodnieniowe stawu skokowego, 
  • układowe choroby zapalne obejmujące staw skokowy, 
  • podejrzenie konfliktu tylnego (związanego np. z obecnością dodatkowej kostki trójkątnej),  
  • ocena wyników leczenia operacyjnego.

Możliwości diagnostyczne rezonansu stawu skokowego

Uszkodzenia chrząstki stawu skokowego

Uszkodzenia chrząstki stanowią przeważnie jeden z elementów skręcenia stawu skokowego. Ostremu urazowi ulega najczęściej chrząstka przednio-bocznej lub tylno-przyśrodkowej części bloczka kości skokowej. Uszkodzenia te można podzielić na:

  • uszkodzenia chrząstki,
  • uszkodzenia chrzęstno-kostne (OLT, osteochondral lesion of the talus) – gdy dotyczą nie tylko chrząstki, ale także leżącej pod nią warstwy podchrzęstnej kości.

Miejscowe defekty kostno-chrzęstne, które powstają u młodych pacjentów bez wyraźnej ostrej przyczyny urazowej, np. w wyniku miejscowego zaburzenia ukrwienia kości, określa się mianem oddzielającej martwicy chrzęstno-kostnej (OCD, osteochondrosis dissecans). Czasem używa się także terminu OCD, mając na myśli późne powikłanie urazów bloczka kości skokowej w postaci przewlekłego braku zrostu po OLT.

Rezonans magnetyczny stawu skokowego najlepiej sprawdza się w diagnostyce uszkodzeń chrzęstnych i chrzęstno-kostnych, ponieważ pozwala na dokładne określenie stopnia urazu:

  • I stopień: zmiana obrzękowa, punkt hipointensywny w sekwencji T1-zależnej i hiperintensywny w T2-zależnej,
  • II stopień: widoczne jest niecałkowite oddzielanie fragmentu chrząstki,
  • III stopień: widoczny jest element chrzęstno-kostny otoczony płynem stawowym (obszarem hiperintensywnym w sekwencji T2-zależnej),
  • IV stopień: przemieszczenie się fragmentu chrzęstno-kostnego w obręb jamy stawu skokowego.

Uszkodzenia więzadeł stawu skokowego

Większość urazów powierzchownie leżących więzadeł można ocenić dzięki badaniu USG. Rezonans magnetyczny pozwala na ocenę więzadeł głębiej położonych (np. więzadła międzykostnego stawu skokowo-piętowego) i każdym przypadku, gdy wynik USG jest niejednoznaczny.

Zespół zatoki stępu

Powikłaniem skręcenia stawu skokowego może być tzw. impingement w obrębie zatoki stępu. Zmiany te mają charakter tkanki bliznowatej, zmienionej zapalnie błony maziowej lub kikutów uszkodzonego więzadła, które ulegają wklinowywaniu pomiędzy powierzchnie stawu skokowo-goleniowego lub skokowo-piętowego. Powoduje to ból przednio-bocznej części stopy w trakcie chodu, zwłaszcza po nierównym podłożu, kiedy ruchy stopy wykazują dużą amplitudę zakresu pronacji i supinacji. W skrajnych pozycjach stopy dochodzi do rozciągnięcia lub kompresji podrażnionych tkanek. Rezonans magnetyczny stawu skokowego pozwala na nieinwazyjną diagnostykę zmian w okolicy zatoki stępu, które mogą stanowić przyczynę dolegliwości.

Złamania kości

Kość skokowa oraz piętowa ulegają złamaniu najczęściej wskutek urazów wysokoenergetycznych – zeskoku na twarde podłoże lub w wyniku wypadków komunikacyjnych. Złamaniom kości stępu mogą towarzyszyć inne uszkodzenia miękkich struktur stopy. Badaniami obowiązkowymi w przypadku złamań są zdjęcia rentgenowskie w projekcjach przednio-tylnej, bocznej, skośnej, celowanej na widełki stawu skokowego oraz czasem osiowej (Harrisa). Tomografia komputerowa umożliwia określenie zakresu uszkodzeń, których nie widać dokładnie na zdjęciach rtg, np. ułatwia klasyfikacje złamań szyjki kości skokowej.

Badanie rezonansem magnetycznym uwidacznia złamania jako obszary hipotensywne z obrzękiem w sekwencjach T1- i T2- zależnych. MRI stawu skokowego pozwala m.in. na dokładną lokalizację złamania wyrostka bocznego kości skokowej, które na zdjęciach rtg nie zawsze jest wyraźnie widoczne. Ponadto, na obrazach rezonansu można stwierdzić obecność ewentualnej pourazowej martwicy kości. Tzw. martwica awaskularna (AVN, avascular necrosis) stanowi częste powikłanie złamań szyjki kości skokowej. Podstawę rozpoznania stanowi objaw Hawkinsa widoczny na zdjęciach RTG, ale w niektórych przypadkach zachodzi konieczność wykonania badania rezonansem magnetycznym stawu skokowego. Dzięki badaniu MRI można ustalić związek złamań kości i współistniejących uszkodzeń tkanek miękkich.

W przypadku złamań przeciążeniowych rezonans uwidacznia przebudowę tkanki kostnej i obrzęk – sygnał szpiku kostnego jest zmniejszony w sekwencji T1-zależnej i zwiększony w T2-zależnej.

Choroba zwyrodnieniowa stawu skokowego

Jeśli występuje przewlekła niestabilność stawu skokowego, istotnie zwiększa to ryzyko degeneracji chrząstki i szybszego rozwoju choroby zwyrodnieniowej (artrozy). Rezonans magnetyczny pozwala na najbardziej dokładne uwidocznienie zmian zwyrodnieniowych obecnych w chrząstce, tkance kostnej oraz więzadłach stawu. Badanie MRI umożliwia ocenę rozległości zmian takich jak: uszkodzenia chrząstki, obecność geod i nadżerek, obrzęk podchrzęstny, zwłóknienia pozapalne, obecność osteofitów i ich potencjalny konflikt z tkankami miękkimi.

Koalicja stępu

Koalicja stępu to wrodzony patologiczny zrost kości, który najczęściej dotyczy stawu skokowo-piętowego. Skutkiem koalicji stępu jest ograniczenie ruchomości tyłostopia oraz bolesne płaskostopie. Zrost może mieć charakter kostny, chrzęstny lub włóknisty. Rezonans magnetyczny stopy lepiej niż tomografia komputerowa sprawdza się w diagnostyce patologicznych połączeń o charakterze włóknistym lub włóknisto-chrzęstnym. Nieprawidłowy zrost widoczny jest jako hipointensywny obszar na obrazach w sekwencji T1-zależnej.

Przygotowanie do badania MRI

  1. W przypadku planowanego rezonansu z kontrastem należy zabrać ze sobą wynik poziomu kreatyniny we krwi oraz nie jeść 4 godziny przed badaniem.
  2. Należy zabrać ze sobą wyniki innych badań obrazowych: zdjęcia rtg, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny (poprzedni wynik badania), a także zaświadczenia o obcych elementach w ciele – np. dokument opisujący rodzaj zespolenia w operowanym haluksie.
  3. Do pracowni rezonansu należy zgłosić się przynajmniej 20 minut przed wyznaczoną godziną badania.
  4. Ubiór powinien być pozbawiony metalowych elementów, np. sprzączek, metalowych guzików.
  5. Do pomieszczenia, w którym znajduje się urządzenie rezonansu nie wolno wnosić telefonów komórkowych, kart magnetycznych, kluczy ani żadnych metalowych przedmiotów.

Źródła:

Honkowicz M. Knap D. Obrazowanie w zakresie stawu skokowego i kości stępu [w:] Sieroń D. Diagnostyka obrazowa w fizjoterapii i rehabilitacji. Warszawa 2017; s. 187-210.

Najczęściej zadawane pytania o rezonans magnetyczny stawu skokowego:

Jak wygląda rezonans magnetyczny stawu skokowego?

Rezonans magnetyczny wykorzystuje zjawisko rezonansu cząsteczek, które tworzą ciało człowieka oraz ocenę czasu ich relaksacji. Badanie MRI pozwala na uzyskanie obrazów będących przekrojami stawu skokowego i stopy w dowolnej płaszczyźnie. Pozwala to na niezwykle precyzyjną diagnostykę urazów i schorzeń w obrębie stawu skokowego. Badanie trwa około 30-60 minut, w trakcie którego pacjent leży na stole przysunietym do urządzenia rezonansu magnetycznego. Podczas badania nie wolno poruszać kończyną, ponieważ mogłoby to prowadzić do zaburzeń w odbiorze obrazu i obniżenia jakości badania. W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie rezonansu z podaniem środka kontrastowego, który wzmacnia sygnał odbierany z tkanek i zwiększa wyrazistość obrazu. Uczulenie na kontrast występuje rzadko, ale jeśli w trakcie badania pojawiłyby się jakiekolwiek niepokojące objawy, należy je natychmiast zgłosić personelowi pracowni.

Jaka jest cena rezonansu magnetycznego stawu skokowego?

Koszt rezonansu wynosi kilkaset złotych - z reguły jest to przedział około 300-600zł. Jeśli wykonywane jest badanie z podaniem kontrastu, cena może zwiększyć się o dodatkową kwotę około 200zł.

Nadgarstek cechuje skomplikowana budowa i mechanika ruchu. Do najczęściej diagnozowanych problemów w obrębie nadgarstka należą urazy – złamania kości oraz zwichnięcia w stawach nadgarstka. Do nieurazowych schorzeń zalicza się m.in. zmiany zwyrodnieniowe, reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie pochewek ścięgnistych oraz neuropatie uciskowe (np. zespół cieśni kanału nadgarstka). Rezonans magnetyczny nadgarstka stanowi cenną metodę diagnostyczną umożliwiającą ocenę mnogich niewielkich struktur położonych w okolicy nadgarstka.

 

Rezonans magnetyczny nadgarstka – możliwości diagnostyczne

 

Złamania kości nadgarstka

Złamania kości łódeczkowatej, księżycowatej czy trójgroniastej udaje się najczęściej ocenić na zdjęciach rentgenowskich lub obrazach tomografii komputerowej. W wątpliwych przypadkach wykorzystuje się badanie rezonansu magnetycznego. Rezonans magnetyczny w sekwencjach T1-zależnych daje możliwość prześledzenia hipointensywnych szczelin złamania. Pozwala także rozróżnić złamanie ostre od złamania przewlekłego.

Martwice kości nadgarstka

Martwice kości rozwijają się zwykle na tle zaburzeń ukrwienia. Najczęściej dochodzi do martwicy kości księżycowatej (choroba Kienböcka) lub kości łódeczkowatej (choroba Preisera). Rezonans magnetyczny umożliwia wykrycie martwicy oraz określenie stopnia zaawansowania schorzenia. W zależności od wybranej sekwencji (T1- lub T2- zależnej) martwica kości widoczna jest jako obszar obniżonego lub podwyższonego sygnału.

Niestabilność nadgarstka

W warunkach niestabilności nadgarstka więzadła łączące poszczególne kości są niewydolne. Przenoszenie obciążeń jest nieprawidłowe, a ruchomość w stawach patologiczna. Rezonans magnetyczny nadgarstka daje możliwość dokładnej oceny stopnia uszkodzenia więzadeł.

Uszkodzenie kompleksu chrząstki trójkątnej

Chrząstka trójkątna położona jest między końcem kości łokciowej a bliższym szeregiem kości nadgarstka. Chrząstkę trójkątną otaczają więzadła. Do uszkodzeń kompleksu chrząstki trójkątnej może dojść na tle zmian przeciążeniowych lub w wyniku ostrego urazu. Rezonans magnetyczny umożliwia ocenę pęknięć chrząstki oraz uszkodzeń okolicznych więzadeł.

Zapalenie pochewek ścięgnistych mięśni

Do chorób zapalnych obejmujących pochewki ścięgniste należą: choroba de Quervaina, zapalenie pochewek ścięgnistych mięśni: prostownika długiego kciuka, prostownika łokciowego nadgarstka lub zginacza promieniowego nadgarstka. Diagnostyka obejmuje zwykle badanie USG okolicy nadgarstka. Rezonans magnetyczny wykonywany jest w przypadku, gdy wynik badania USG nie jest jednoznaczny. Na obrazach T2-zależnych z saturacją tkanki tłuszczowej można dostrzec hiperintensywny płyn gromadzący się w obrębie pochewki ścięgna oraz ewentualne uszkodzenia samego ścięgna. Rezonans umożliwia ponadto ocenę wysięków, zmian podchrzęstnych, nadżerek i hipertroficznej błony maziowej w przebiegu chorób reumatoidalnych.

Neuropatie uciskowe

Neuropatia uciskowa to zaburzenie czynności nerwu spowodowane jego uciskiem. Objawami ucisku nerwu jest mrowienie, drętwienie palców rąk oraz czasem osłabienie siły chwytu ręki. Do najczęściej spotykanych neuropatii okolicy nadgarstka należą: zespół cieśni kanału nadgarstka (ucisk nerwu pośrodkowego) oraz zespół kanału Guyona (ucisk nerwu łokciowego). Rezonans magnetyczny w sekwencjach T1-zależnych pozwala uwidocznić obrzęk i powiększenie pola przekroju danego nerwu. Możliwe jest także zlokalizowanie przyczyny ucisku nerwu (ganglion, przemieszczona urazowo tkanka lub obrzęk tkanek pochodzenia zapalnego).

Rezonans magnetyczny nadgarstka – jak wygląda?

Rezonans magnetyczny nadgarstka jest badaniem nieinwazyjnym i bezpiecznym. Dalszy odcinek kończyny górnej umieszczany jest w specjalnej, dedykowanej do badań nadgarstka cewce. Nie ma konieczności przebywania w zamkniętym tunelu urządzenia rezonansu – w Szpitalu Dworska w Krakowie dysponujemy rezonansem typu otwartego. W trakcie badania należy utrzymywać nieruchomą pozycję kończyny. Czas trwania badania zależy od celu diagnostycznego i rozległości badanego obszaru.

Ludzka stopa jest bardzo skomplikowaną strukturą pełniącą funkcję lokomocyjną i dźwigającą ciężar całego ciała. Układ kostno-stawowy oraz tkanki miękkie stopy są poddawane dużym obciążeniom, dlatego wyczerpująca diagnostyka tej części ciała jest niezmiernie istotna dla skutecznego planowania leczenia ewentualnych patologii mających wpływ na jakość chodu człowieka. Rezonans magnetyczny (MRI, Magnetic Resonance Imaging) daje możliwość szczegółowego obrazowania tkanek całego ciała. W zakresie badania stopy rezonans magnetyczny umożliwia ocenę struktur głębiej położonych i niewidocznych w badaniu USG, a także tkanek miękkich niewidocznych na zdjęciu rentgenowskim oraz w badaniu tomografii komputerowej. Badanie MRI stopy wykorzystywane jest w zakresie kompleksowej diagnostyki struktur stopy, wykonuje się je głównie w stanach pourazowych oraz przed zabiegami operacyjnymi. 

Czytaj więcej...

Łokieć jest skomplikowanym w budowie stawem, który często ulega przeciążeniom podczas aktywności sportowej angażującej kończynę górną. Kontuzja łokcia może nastąpić również wskutek upadku z oparciem dłoni na podłożu lub stanowić wynik bezpośredniego urazu. Struktury łokcia mogą być także objęte procesem zapalnym, chorobą zwyrodnieniową lub w okolicy tego stawu może dojść do ucisku nerwów. W rozpoznaniu patologii stawu łokciowego istotną rolę odgrywa diagnostyka obrazowa. Rezonans magnetyczny (MRI, Magnetic Resonance Imaging) pozwala na jednoczesną ocenę struktur kostnych i miękkich, co znacznie ułatwia wybór odpowiedniego postępowania leczniczego. Badanie MRI wykonywane jest, gdy wyniki ultrasonografii czy tomografii komputerowej są niejednoznaczne lub niewystarczające do precyzyjnej oceny zakresu uszkodzeń.

Czytaj więcej...

Rezonans magnetyczny (MRI, Magnetic Resonance Imaging) jest „złotym standardem” w ocenie więzadeł, krążków międzykręgowych, kanału kręgowego, struktur układu nerwowego oraz innych tkanek miękkich otaczających kręgosłup. Badanie MRI stanowi najbardziej dokładną nieinwazyjną metodę diagnostyczną urazów oraz stanów chorobowych kręgosłupa niewidocznych w innych badaniach - zdjęciach rentgenowskich i tomografii komputerowej. Badanie MRI kręgosłupa powinien wykonywać doświadczony radiolog w konsultacji z neurochirurgiem lub ortopedą. Warto pamiętać, że w przypadku uogólnionych zmian zwyrodnieniowych obraz MRI patologicznych struktur kręgosłupa nie zawsze musi korelować z objawami klinicznymi. Dobry lekarz potrafi włączyć wynik rezonansu magnetycznego do całościowej analizy stanu pacjenta i na tej podstawie zaplanować odpowiednie leczenie. Istnieją również schorzenia, których wczesne stadium zaawansowania udaje się rozpoznać jedynie na podstawie badania MRI, co pozwala na szybkie wdrożenie postępowania nakierowanego na konkretną patologię.

Czytaj więcej...

Rezonans magnetyczny (MRI, Magnetic Resonance Imaging) jest jedną z metod wykorzystywanych w diagnostyce urazów i patologii narządu ruchu. Badanie MRI kolana w sposób najbardziej dokładny obrazuje elementy stawu - umożliwia ocenę struktur głębiej położonych i niewidocznych w badaniu USG. MRI kolana uwidacznia tkanki miękkie niewidoczne na zdjęciu rentgenowskim czy w badaniu tomografii komputerowej. Badanie rezonansem magnetycznym jest metodą z wyboru służącą ocenie uszkodzenia kolana przed planowanym zabiegiem operacyjnym. Rezonans magnetyczny stawu kolanowego powinien wykonywać i interpretować doświadczony radiolog w konsultacji z chirurgiem ortopedą. Bardzo istotna jest również jakość sprzętu, na którym wykonywane jest badanie MRI.

Czytaj więcej...

Kontakt

ul. Dworska 1B, 30-314 Kraków
12 352 25 25
rejestracja@dworska.pl
Pliki Ciasteczka i przetwarzanie danych

Używamy plików cookies zwanych po polsku ciasteczkami.

Administratorem Twoich danych osobowych jest Delta Sport Clinic sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie ul. Dworska 1b/1. Przetwarzamy Twoje dane osobowe zawarte w niniejszym formularzu, aby umożliwić Ci kontakt z nami poprzez zadanie pytania (podstawa przetwarzania danych to realizacja naszych prawnie uzasadnionych interesów administratora w postaci komunikacji z użytkownikami strony). Twoje dane będą przetwarzane nie dłużej, niż jest to konieczne do udzielenia Ci odpowiedzi, a po tym czasie mogą być przetwarzane przez okres przedawnienia ewentualnych roszczeń.
Podanie przez Ciebie danych jest dobrowolne, ale konieczne do tego, żeby odpowiedzieć na Twoje pytanie. Masz prawo do żądania dostępu do swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, a także prawo wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania, a także prawo do przenoszenia swoich danych oraz wniesienia skargi do organu nadzorczego.

Kliknij aby zapoznać się z pełną treścią obowiązku informacyjnego.

Jeśli nie zgadzasz się na ich wykorzystanie plików cookies i przetwarzania danych przez nas to opuść tą stronę. Innej możliwości przeglądania jej niestety nie ma.

szpital Dworska